FOOD FOR LOVERS

 

 

«ΌΤΑΝ, ΓΙΕ ΜΟΥ, η σελήνη ολοστρόγγυλη ανέβει στον ουρανό,

όταν οι χρησμοί θα γίνουν προάγγελοι μυστικών ενώσεων, τότε,

πριν επισκεφθείς, άνδρας πλέον, τους ναούς της Αφροδίτης,

θα δώσω εντολή στους μαγείρους του οίκου τούτου να  στρώσουν τραπέζι.....

Αλλά εσύ να προτιμήσεις να τρώγεις -όσους μπορείς- βολβούς ψημένους, αρτυμένους με λάδι, ξίδι, θυμάρι και άφθονο κύμινο,

γιατί το φαγητό αυτό έχει την ιδιότητα να σηκώνει τη δύναμη του ανδρός....»

(από το βιβλίο της Μυρσίνης Λαμπράκη «ΤΑ ΧΟΡΤΑ», εκδ. Τροχαλία)

 

Αν έχετε βαδίσει στο μονοπάτι των εραστών, τότε θα έχετε ίσως αισθανθεί ότι ο έρωτας δεν είναι απλά, μόνο μια σεξουαλική πράξη, είναι πάνω απ΄ όλα ανταλλαγή ενέργειας με το σύντροφό μας.

Αν όμως τώρα ξεκινάτε το ταξίδι της αναζήτησης, μην μπαίνετε και πολύ στον κόπο να αναλύσετε τον Έρωτα. Γιατί, όσο κι αν τον τεμαχίζουν κάποιοι πάνω στα επιστημονικά, ιατρικά, ψυχολογικά, καρμικά και νευροφυσιολογικά τους τραπέζια, τόσο εκείνος μας περιγελά για την αφέλειά μας και ξεφεύγει φτεροκοπώντας μακριά,  τιμωρώντας μας με την απουσία του για τη ύβρη μας. Και καταδικάζοντας σε αποτυχία τις προσπάθειές μας να  αναλύσουμε και να λογικοποιήσουμε την ουσία ενός θεού.

Ο έρωτας είναι βίωμα, έρχεται από κει που δεν τον περιμένεις, κι όταν σου συμβαίνει, είναι τόσο υπέροχο, που σιγά μην σε ενδιαφέρει το γιατί και πως.

Τι γίνεται όμως όταν θέλεις να τον γευτείς σε όλη του τη διάσταση ή όταν θέλεις να κρατήσει;

Πως μπορείς να πιάσεις τη στιγμή, να την ανοίξεις και να της δώσεις διάρκεια;

Πως θα αναζωπυρώνεται η φωτιά και η λαχτάρα και μετά τον πρώτο μήνα;

Πως ακόμη και γι αυτούς που είναι σταθερά και μόνιμα παντρεμένοι, το παιχνίδι και το κέφι  για την ερωτική πράξη, θα μπαίνει πάνω από τις γονεϊκές υποχρεώσεις ή την κάμψη των δυνάμεων που φέρνει η ηλικία;

Πως η επιθυμία, δεν θα εξοντωθεί από τα ωράρια, το άγχος, την επαγγελματική ένταση, την καθημερινότητα, τη συνήθεια;

 

Μπορεί η τροφή -σαν πηγή ενέργειας- να δώσει τη μάχη με όλα αυτά τα εμπόδια και να μας βγάλει "ασπροπρόσωπους" όταν έρθει η ώρα η ποθητή; 

Η γνώση και η εμπειρία λένε ατράνταχτα, ΝΑΙ!

Η συνειδητή προετοιμασία και χρήση της τροφής, μπορεί όχι μόνο να μεγιστοποιήσει τα οφέλη της, αλλά και να μας συντονίσει με τις αόρατες δυνάμεις που κρύβουν μέσα τους όλοι οι καρποί και τα ζωντανά της Γης, των Νερών και του Ουρανού.

 

Τρία τουλάχιστον όπλα έχει η τροφή για να ξεγελά και να αποκοιμίζει τους όποιους εχθρούς της ερωτικής απόλαυσης και να επιδρά πάνω μας διεγείροντάς μας.

Το ένα είναι οπτικό.

Η δύναμη της εικόνας, δρα στο υποσυνείδητο, και ο εγκέφαλος, χωρίς να το πάρουμε είδηση, κάνει τους δικούς του συνειρμούς και στέλνει τα κατάλληλα μηνύματα.

Εκεί οφείλεται ένα μέρος της φήμης των αφροδισιακών. Παράδειγμα τα στρείδια, που το πολύτιμο μυστικό τους είναι καλά κρυμμένο και όταν ανοίξουν, η ροδαλή και παλλόμενη από λίγες σταγόνες λεμόνι σάρκα, θυμίζει το γυναικείο εφηβαίο.

Ή τα σπαράγγια. Δαγκώστε ένα ωμό, καταπράσινο και φρέσκο, μπροστά στον αγαπημένο σας, μασουλήστε αργά αργά την τραγανή του σάρκα και με μια τελευταία ματιά όλο φυσικότητα, καταβροχθίστε το ξεδιάντροπο κεφαλάκι του.

Οι νευροδιαβιβαστές, θα πάρουν τάχιστα φωτιά, και η ανταπόκριση στο μήνυμα θα είναι άμεση και ορατή.

Το δεύτερο κατά σειράν όπλο είναι οσφρητικό.

"Από τη μύτη πιάνεται και ... σέρνεται..." το υποψήφιο ταίρι πριν το σμίξιμο, γιατί η μύτη ειδικεύεται στην αναγνώριση των σημάτων που θα στείλει στον υποθάλαμο για ν΄ αρχίσουν οι ορμόνες τη δική τους δουλειά.

(στη ρινική κοιλότητα, στηρίζεται εξάλλου και ένα μέρος της αρωματοθεραπείας)

Έτσι, η μυρωδιά από τα αρωματικά φυτά, τα μπαχάρια, και επιπροσθέτως τα λιβάνια και τα στικς, θα βοηθήσει να εκδηλωθούν τα ερωτικά ένστικτα, και θα προκαλέσει τον πόθο συνδέοντάς μας με τις "Χίλιες και Μια Νύχτες" της Ανατολής.

Το τρίτο όπλο είναι οι ίδιες οι ουσίες που περιέχουν ορισμένες τροφές.

Όπως οι πουρίνες, τα αλκαλοειδή, οι φαινυλαιθυλαμίνες,  κλπ (όλες αυτές οι άγνωστες σε μας τους απλούς θνητούς, μας λένε οι ειδικοί, έχουν σχέση με τα ερωτικά σήματα και τη διέγερση).

Ή οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία και τα μέταλλα. Γνωρίζετε το παρα-αμινο-βενζοϊκό οξύ-ΡΑΒΑ; (είναι μέλος της οικογένειας των βιταμινών Β) η δε έλλειψή του (όπως και της Β1) κάνει το άτομο να χάνει το ενδιαφέρον του για το σεξ, ενώ η έλλειψη της βιταμίνης Ε μπορεί να προκαλέσει σεξουαλική ανεπάρκεια στους άντρες.

Φολικό οξύ, ψευδάργυρος, Κάλιο, Μαγνήσιο, Μαγγάνιο, προστατεύουν από ανικανότητα, ενώ η Βιταμίνη Β15 δημιουργεί ευεξία, καλύτερη και από διεγερτικά.

Για να μην μπερδεύεστε όμως, συγκρατήστε ότι όλα αυτά κυρίως περιέχονται στους ηλιόσπορους, τα καρύδια και τα φουντούκια, το αγυάλιστο ρύζι, το κουάκερ και το σιτάρι, τα στρείδια, τη ρέγγα, τις φακές και το σουσάμι, τη μαγιά το λάδι και τις σαρδέλλες.

Τέλος τα αιθέρια έλαια, που περιέχονται  σε ορισμένα μπαχαρικά, μεταβάλλονται μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό, προκαλώντας διέγερση.

 

Η μελέτη όλων των σοφών αρχαίων λαών και πολιτισμών και όλων των μεγάλων διδασκαλιών, μας φέρνει πολύτιμα αποστάγματα για τα "αφροδισιακά".

Η ονομασία τους προέρχεται φυσικά από τη ελληνίδα Θεά Αφροδίτη.

Αυτή η κυρία λοιπόν, όχι μόνο γεννήθηκε γυμνή και σκανδαλιστική μέσα από τον αφρό των κυμάτων, αλλά και ο βίος και η πολιτεία της, οι περιπέτειες, τα ερωτικά τρίγωνα, και οι πολλαπλές σχέσεις της με αρσενικά όλων των τάξεων, (Θεοί, ημίθεοι, θνητοί και βοσκοί, παρελαύνουν με τη σειρά απ΄ το κρεβάτι της, καθιστώντας την πρωτοπόρο στον αντιρατσιστικό αγώνα), κάνει να ωχριούν μπροστά της τα δήθεν "ζωηρά κορίτσια".

Στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη, στην αρχαία Αίγυπτο και Μεσσοποταμία, και έως σήμερα ακόμη στην Ινδία, Αραβία και Κίνα, από φημισμένους γιατρούς μέχρι μάγους και από απλούς ανθρώπους μέχρι σουλτάνους ή πνευματικούς δασκάλους του Ταό, η ενασχόληση με τις αφροδισιακές  ιδιότητες ορισμένων τροφών ήταν σημαντικό μέρος της ζωής τους.

Η επίσημη ιατρική αρνείται τα πάντα, ενώ ο σύγχρονος τρόπος ζωής, μας έχει αποκόψει από την άμεση σύνδεσή μας με τις γενεσιουργές δυνάμεις της φύσης.

Έτσι, η ενασχόληση με τα αφροδισιακά σήμερα, είναι ουσιαστικά μια πράξη σύνδεσης με την αρχέγονη ενέργεια.

Είναι μια πράξη απελευθέρωσης από τις ενοχές που δηλητηριάζουν την επιθυμία και την ερωτική πράξη.

Είναι μια δράση αποτίναξης του φαρισαϊκού νεοπουριτανισμού που έχει ενσκήψει στον "πολιτισμένο", μα  χωρίς ίχνος φυσικής φιλοσοφίας και αλχημιστικής μαγείας, κόσμο μας.

 

Τα πιο γνωστά αφροδισιακά:

Τα γνωστά σε όλους θαλασσινά:

Πρώτος και καλύτερος ο αχινός. Όσο και να την πληρώσετε μια αχινοσαλάτα, θα σας ανταμείψει. Και ακολουθούν, φούσκες, στρείδια, πορφύρες, μύδια, και τα υπόλοιπα οστακοειδή. (να τρώγονται όσο γίνεται πιο φρέσκα και ωμά)

Τζίνσενγκ. Αξίζει αρκετά εκατομμύρια μια άγρια και όχι καλλιεργημένη ρίζα. Οι κινέζοι λένε ότι δίνει τη δύναμη του ταύρου, οι δε ταοϊστές ότι αναπληρώνει τη ζωϊκή δύναμη γιανγκ.

Τζίντζερ (πιπερόριζα). Τριμμένη στο γάλα, στις σαλάτες, σε κομματάκια στο φαγητό.

Σαλέπι, ( ή Σατύριον στην αρχαία Ελλάδα)αυτή η πανάκριβη υπόλευκη σκόνη προέρχεται από μια αρσενική ορχιδέα που την άνοιξη κατακλύζει τα ελληνικά βουνά και η ρίζα της μοιάζει καταπληκτικά με τα αντρικά γεννητικά όργανα ( η κατανάλωση της ρίζας εξάλλου που αποκαλείται και σερνικοβότανο, πιστεύεται ότι εξασφαλίζει αρσενικά παιδιά). Ο Διοσκουρίδης συνηγορώντας με αυτήν την άποψη, τόνιζε τις αφροδισιακές ιδιότητες αυτού του φυτού.

Μαύρη τρούφα και άλλα μανιτάρια (μην πειραματίζεστε μόνοι σας στο δάσος, προτιμήστε τα έτοιμα βαζάκια από τα delicatessen).

Κανέλλα και μοσχοκάρυδο. Καθημερινά, τρίβετε και από λίγο μοσχοκάρυδο στον καφέ σας (-του). Εκτός από το εξωτικό άρωμα, θα δείτε και άλλες διαφορές!

Σαφράν (ζαφορά ή κρόκος)

Σκόρδο  

Μανδραγόρας. Δώρο της θεάς του έρωτα Άθωρ, στην αρχαία Αίγυπτο, γνωστό από τον Ιπποκράτη και το προσωνύμιο επίσης της Αφροδίτης ως Μανδραγορίτις.

Σοκολάτα (κακαόδεντρο).  Προσθέστε κανέλα, και κάρδαμο όταν την πίνετε.

Αμελέτητα, ταύρου, κόκορα, και ότι άλλο βρείτε.

Αυγά κότας, ορτυκιών, φασιανού, σολομού (μπρικ) αυγοτάραχο (Μεσολογγίου), και αν αντέχει η τσέπη σας περσικό χαβιάρι.

Άσπρο ρεπάνι

Μοσχοκάρφια (γαρύφαλλα)

Τσουκνίδα (γίνεται θαυμάσια σούπα)

Γλυκάνισο

Ρόκα και αντράκλα

Γλυκόριζα και δίκταμο (μπορείτε να τα πίνετε ως ρόφημα ή να τα προσθέτετε ως αρτύματα στο φαγητό.

Βολβοί συνήθως τουρσί. (μέχρι και ο Μιχαήλ Ψελλός συμφωνεί για την ερωτική τους φύση)

Φύκια. Τώρα που το σούσι έγινε μόδα και στην Αθήνα, πάρτε θέση μπροστά στον πάγκο του μάγειρα και κλέψτε την τέχνη του. Επίσης μπορείτε να τα ρίξετε στις ψαρόσουπες -θα διαλυθούν, δίνοντας ένα ωραίο πράσινο χρώμα και μια ξεχωριστή γεύση και οπωσδήποτε λίγα μαύρα στο ριζότο σας.

 

Όλα αυτά να ξέρετε ότι λειτουργούν όταν γίνεται συχνή χρήση τους.

Για ένα ξεχωριστό ερωτικό δείπνο, διαλέξτε να χρησιμοποιείστε όποια απ΄ αυτά σας ταιριάζουν, και δημιουργείστε εύκολες και γρήγορες συνταγές. (δεν είναι ανάγκη για να πετύχει το δείπνο, να έχετε εξοντωθεί εσείς και βέβαια το δείπνο θα πρέπει να είναι ελαφρύ, ειδάλλως, στο κρεβάτι θα ξαπλώσετε για να χωνέψετε.

 

Για δε επιδόρπιο, ό,τι και να σκεφτείτε, θα πρέπει να είναι μικρό και λίγο. Η αδημονία κορυφώνεται, και σεις δεν πρέπει να ξεφουσκώσετε παρατείνοντας το φαγητό και χρονοτριβώντας με υπερβολές.

Γι΄ αυτό λοιπόν σας  προτείνω:

α) αν το ταίρι σας είναι ελαφρώς brut: αρκεί μια απλή μπανάνα πασπαλισμένη με λίγη ζάχαρη, λίγο ξύσμα και λίγο χυμό πορτοκαλιού, ελαφρά ψημένη στο φούρνο με λίγο βούτυρο και σερβιρισμένη φλαμπέ με ρούμι. Η νύξη της σεξουαλικής πρότασης είναι εμφανής.

β) αν το ταίρι σας έχει πιο εκλεπτυσμένα γούστα, τότε τα υπονοούμενα πρέπει να είναι τυλιγμένα σε μια πιο σοφιστικέ πρόταση: μπολάκι με πόδι ή ανοιχτό κολονάτο ποτήρι: το γεμίζετε τυρί μασκαρπόνε, χτυπημένο με κονιάκ, λικέρ και ζάχαρη άχνη και γαρνίρετε με μαρόν-γλασέ.  

 

· Και τώρα θα σας δώσω τη συνταγή για το ελιξίριο που θα χαλαρώσει και τους τελευταίους δισταγμούς, και θα συνοδεύσει το πέρασμα από το τραπέζι στον καναπέ, και από εκεί κάπου στο πάτωμα (αν υπάρχει αναμμένο τζάκι), ή  ορθόδοξα και κλασικά στην κλίνη.

Παίρνετε ένα μπουκάλι με φαρδύ στόμιο. Ρίχνετε μέσα εναλλάξ σε στρώσεις ολόκληρους χουρμάδες, κομμένα στη μέση ξερά βερίκοκα και σύκα, δύο ξύλα κανέλλας, ένα μόνο ολόκληρο μπαχάρι, μια χούφτα κουκουνάρια και μια σταφίδες και τέλος μερικά γαρύφαλλα. Απογεμίζετε τη γυάλα με γλυκό κόκκινο κρασί Μαδέρα, ή ελληνική μαυροδάφνη. Το κλείνετε και το αφήνετε 14 μέρες, από τη νέα σελήνη έως την πανσέληνο. Την ημέρα της πανσελήνου το ανοίγετε και δοκιμάζετε για πρώτη φορά το μελωμένο ελιξίριο. Από κει και πέρα το χρησιμοποιείτε, σε μικρές δόσεις και σε ξεχωριστές στιγμές. Ενδείκνυται να ταΐζετε ο ένας τον άλλο με τα νοτισμένα φρούτα και καρπούς, ενώ πίνετε με μικρές γουλιές το υγρό του.

Είναι ένα ελιξίριο με ισορροπία γιν-γιανγκ στοιχείων, της αρχέγονης δηλαδή θηλυκής διαισθητικής φύσης και της ενεργητικής, αρσενικής αρχής.

Τα σύκα συμβολίζουν την θηλυκή αρχή και το στήθος, ενώ οι χουρμάδες την αρσενική γονιμότητα.

Το βερίκοκο υποδηλώνει την ένωση και των δύο στοιχείων σε ένα.

Ενώ το κουκουνάρι ολόκληρο, σαν φαλλικό σύμβολο, είναι ο στρόβιλος από τον οποίο θα ξεπεταχτούν οι μικροί καρποί, για να επιτευχθεί η αναπαραγωγή.

 

Και με πρόφαση τις νύχτες του χειμώνα που είναι μεγάλες και αργεί να ξημερώσει, ιδού η συνέχεια:

Λίγο μετά..., αν έχετε σκοπό να συνεχίσετε:

Φρουτοσαλάτα από φρούτα δυναμίτες τα οποία βρίσκετε σε μεγάλα S/M:

η πρόταση είναι να είναι όλα κίτρινο-κόκκινα και ηλιακά με σκοπό να ανάψουν ξανά τη φωτιά μέσα σας:

Λωτοί, παπάγια, φρέσκος ανανάς (σύμβολο γονιμότητας και έμβλημα της θεάς Κυβέλης), μάνγκο (ο μύθος λέει ότι ο θεός Σίβα τα έφερε από τον παράδεισο για να ευχαριστήσει την όμορφη γυναίκα του την Παρβάτι) και κυρίως φραγκόσυκα, που σε κάποια μέρη της Ελλάδος η ονομασία τους λέει απροκάλυπτα τι κάνουν. (ένας απλός τρόπος καθαρισμού για τα φραγκόσυκα: πάνω σε ένα ξύλο κοπής, τα κρατάτε με λίγο χαρτί κουζίνας για να μην αγκυλωθείτε, τα κόβετε στη μέση με ένα μαχαίρι, και αφαιρείτε το χυμώδες εσωτερικό τους με ένα κουταλάκι του γλυκού σε μπαλάκια)

Αν βαριέστε να πάτε μέχρι την κουζίνα ή είστε από τους τύπους που σας βρίσκουν απροετοίμαστους τέτοιες νύχτες, ή απλά δεν θέλετε να χαλάσετε την ατμόσφαιρα, εναλλακτικά μπορείτε να έχετε μέσα στο κομοδίνο σας έτοιμο ένα πήλινο βάζο από σύκα γεμιστά με αμύγδαλα και καρύδια (μπορείτε να τα μασουλήσετε άνετα και στο σκοτάδι....).

 

Μην ξεχάσετε:

αναμμένα στικ με το άρωμα της Αφροδίτης (τριαντάφυλλο).

Λίγες σταγόνες  βέτιβερ, στη συσκευή που καίτε αιθέρια έλαια αν δεν σας κάθετε τίποτα και θέλετε να προσελκύσετε ένα ερωτικό ταίρι, υλάνγκ-υλάνγκ, για να εκδηλωθούν τα ερωτικά ένστικτα, κόλιανδρο και κύμινο (πάντα σε αιθέρια έλαια) για να σας ρίξει ένα βλέμμα πιο «μόνιμο και σταθερό», πατσουλί για να ξυπνήσετε την κουνταλίνι.

Και αν έχετε δύναμη και αντοχές για μεγάλη ερωτική έκσταση, δοκιμάστε την ενέργεια του μαύρου πιπεριού. Χρειάζεστε φυσικό αιθέριο έλαιο από κάποιο καλό εναλλακτικό φαρμακείο. Βάλτε 3 σταγόνες στις παλάμες σας. Κρατείστε τις μερικά δευτερόλεπτα ενωμένες, για να το ζεστάνετε και να το ενεργοποιήσετε. Κατόπιν, σαν να έχετε ένα αόρατο, δεύτερο  σώμα γύρω σας και λίγους πόντους πιο έξω από το φυσικό σας,  αρχίστε να το χαϊδεύετε, ξεκινώντας από το κεφάλι, μπρος πίσω, και συνεχίζοντας στο λαιμό, το στήθος, την πλάτη, τη μέση, την κοιλιά, τους γλουτούς, τους μηρούς, μπρος και πίσω και τα υπόλοιπα πόδια μέχρι κάτω τις πατούσες. Στο τέλος, ανασηκωθείτε και πάρτε 3 βαθιές εισπνοές, από ότι έχει μείνει στις παλάμες σας. Για την άσκηση θα χρειαστείτε 1 λεπτό περίπου, όμως είναι πολύ δυνατή. (προσοχή λοιπόν, γιατί αιθέριο έλαιο από μαύρο πιπέρι χρησιμοποίησε πέρυσι και η φίλη μου η Ανθή και ήρθε με ραγισμένο πλευρό από το πάθος και το ξάναμμα...) 

 

Για να επιστρέψουμε όμως στην τροφή, ένα είναι σίγουρο:

Η μαγεία της μαγειρικής έμπνευσης (και κατά προέκταση η έμπνευση της ζωής), εμφανίζεται όταν υπάρχουν δύο (ή περισσότεροι) να τη γευτούν.

Και επίσης σίγουρο είναι ότι τα παιχνίδια της σκανταλιάς και οι ώρες της συνενοχής θέλουν απαραίτητα  δύο.

Αν θέλετε να εντρυφήσετε λοιπόν περισσότερο στο θέμα, σας προτείνω σκληρή μελέτη που πρέπει να ακολουθηθεί βέβαια από ηδονικές ώρες πρακτικής εξάσκησης και δοκιμών τις οποίες και σας εύχομαι.

 

Μαρία Χαραμή, «οι συνταγές του έρωτα», εκδ. Οδυσσέας

Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν, «Ανήθικες συνταγές», εκδ. Δελφίνι

Ορέστης Δαβίας, «Αφροδισιακά», εκδ. Τροχαλία (μια πολύ σοβαρή έρευνα)

Γιώργη Καραφουλίδη, «Σεξοβότανα», εκδ. Κίνητρο

 

Box:

Γιάννης Βόγλης, ένας άντρας με πάθος που διαρκεί ....

Φ.Κ: -Γιάννη, πες μου, υπάρχει κάποια τροφή που αν σου τη μαγείρευε κάποια γυναίκα, θα σου ξυπνούσε τον πόθο ή θα σε έκανε να λειτουργήσεις ερωτικά απέναντί της;

Γ.Β: -Ν΄ αρχίσουμε από το κλασικό ότι ο έρωτας περνάει από το στομάχι; Θα σου απαντήσω πως από τη στιγμή που μια γυναίκα καλεί έναν άντρα για φαγητό, η όλη  διαδικασία μπορεί να λειτουργήσει ερωτικά. Από την ώρα που θα ανοίξει την πόρτα, το ωραία στρωμένο τραπέζι, το καλομαγειρεμένο και καλοσερβιρισμένο φαγητό, τα αναμμένα κεριά, και ούτω καθεξής, είναι μια ολόκληρη τελετουργία που φτιάχνει την κατάλληλη ατμόσφαιρα για έρωτα. Όμως δυστυχώς στην Ελλάδα, όχι μόνο δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες που να ξέρουν καλά αυτήν την τελετουργία, αλλά και όταν τους την προσφέρεις ή δεν την εκτιμούν ή δεν την παίρνουν είδηση.

(σχόλιο:  Γυναίκες, σοβαρές οι κατηγορίες και γι΄ αυτό από το επόμενο τεύχος, εντατικά μαθήματα food-tendering. Όσο για σένα Γιάννη, μετά τη δήλωσή σου αυτή, βρες χρόνο, γιατί ακούω το κινητό σου να χτυπάει για προσκλήσεις σε δείπνο)

 

 επιστροφή στην αρχή της σελίδας

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 

Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένος ο Καινούριος Χρόνος

Buon Natale e Felice Anno Nuovo

Joyeux Noel et Bonne Annee

Merry Christmas and a Happy New Year

Prettige Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar

Frohe Weihnachten und ein glueckliches Neues Jahr

 

 

Ο παλαιός μύθος....

Η γνώση για την κίνηση των άστρων στον ουρανό και τη θέση της γης απέναντί τους, είναι μια απίστευτα παλιά ιστορία,  που ακόμη δεν έχουμε βρει την άκρη της.

Είναι βέβαιο, ότι σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς και τις θρησκείες, - «ηλιακές», «παγανιστικές», ή «εθνικές», το χειμερινό ηλιοστάσιο, της 21ης και άλλοτε της 22ας Δεκεμβρίου, σηματοδοτούταν με ειδικούς προσανατολισμούς στα ιερά κτίσματα και τους αρχαίους ναούς, αλλά και με αντίστοιχους εορτασμούς, ευρέως διαδεδομένους και τόσο ισχυρούς μέχρι τα χρόνια μας, που καμία σύγχρονη θρησκεία δεν μπόρεσε να σβήσει. Η σημερινή θρησκεία μπερδεύτηκε αρκετά βάζοντας ως πρωτοχρονιά πότε τις 25 Δεκεμβρίου, πότε την 1η Ιανουαρίου και πότε τις 6 Ιανουαρίου(!), που γιορτάζουμε τη βάφτιση του Χριστού, θέλοντας όλες οι προηγούμενες ημέρες να είναι ημέρες νηστείας, αλλά αυτό σε κανέναν δεν άρεσε. Τέλος, τοποθέτησε τις δικές της εορτές, ακριβώς τις ημερομηνίες αυτές, αφήνοντας ανίκητα τα παλαιά έθιμα -τα ίδια που σήμερα ονομάζονται χαριστικά «λαϊκά δρώμενα»- να μας συνδέουν με ένα παρελθόν που είναι πολύ παλαιότερο απ΄ ό,τι διδασκόμαστε σήμερα στο σχολείο.

Αλλά γιατί είναι τόσο σημαντικό το χειμερινό ηλιοστάσιο;

Είναι η μικρότερη μέρα και η μεγαλύτερη νύχτα του χειμώνα. Από κει και πέρα, η μέρα αρχίζει να αυξάνει, επικρατώντας πάνω στο σκοτάδι.

Είναι η ελπίδα της καινούριας εποχής, η προσμονή της άνοιξης, η επαναγέννηση της φύσης, η ανακούφιση για την αύξηση του φωτός.

Το χειμερινό ηλιοστάσιο στον Αιγόκερω είναι η πύλη των θεών και συμβολίζει την ανοδική και αναπτυσσόμενη δύναμη του ήλιου.

Είναι ο θάνατος του παλιού χρόνου και η γέννηση του καινούριου.

Είναι dies natalis (η γενέθλια ημέρα) solis invicti (του ανίκητου ήλιου), στον Μιθραϊσμό, η γέννηση δηλαδή του Μίθρα, θεού ταυτιζόμενου με τον Ήλιο.

Είναι μια σημαντική γιορτή στην ηλιακή λατρεία, άρα και στην Αίγυπτο όπου ο ηλιακός θεός τότε επαναγεννάτο σαν ΄Ωρος από την Ίσιδα.

Επίσης οι δώδεκα ημέρες των εορτών, είναι οι δώδεκα ημέρες των Ρωμαϊκών Σατουρναλίων με τα όργια και τα καρναβάλια όπου περνάμε από το χάος στον κόσμο, και ο αριθμός τους συμβολίζει το πρότυπο των επερχόμενων μηνών του καινούριου έτους.

Η δε 1η Ιανουαρίου, είναι η εορτή των Ρωμαϊκών Καλένδων, (μεγάλη πολιτική εορτή όπου μοιράζονταν δώρα από τους πλουσίους στους φτωχούς και από τους νέους άρχοντες που είχαν εκλεγεί, στο λαό)

Οι Σκανδιναβοί πίστευαν ότι ο θεός τους Βόνταν τους έφερνε δώρα για να τιμήσει το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Και το ίδιο γιορτάζανε και οι Βαβυλώνιοι για 12 ημέρες.

Στον δε σκανδιναβικό μύθο ο Μπάλντουρ εμφανίστηκε την αυγή της 25ης Δεκεμβρίου.

 

Η πρόσφατη ιστορία....

Η γαλοπούλα

Το ξέρετε ότι, παρότι είχε έρθει στην Ευρώπη από τη Νότια Αμερική το 1600, μόλις τον 19ο αιώνα, έγινε ευρέως γνωστή, όταν μια καθηγήτρια οικιακής οικονομίας στην Αγγλία, η κυρία Μπίτον, την ανακήρυξε, «ως ένα από τα πιο υπέροχα δώρα που χάρισε ο Νέος Κόσμος στον Παλιό».

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο

Εμφανίστηκε έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα, στα τέλη του 18ου αιώνα, ξεκινώντας βέβαια από τη Γερμανία. (αποενοχοποιηθείτε που δεν σας αρέσουν τα στολισμένα καραβάκια. Τι μανία κι αυτή! Ε, ναι βρε παιδιά, είναι μεν ελληνικά, αλλά άσχετα με το πνεύμα των ημερών). Σαν αειθαλή κλαδιά πάντως, το έθιμο κρατάει από εκείνες τις παλιές εποχές που λέγαμε στην αρχή, μεταδίδοντας συμβολικά τη ζωντάνια της βλάστησης που έπεται.

 

 

Ο Ιξός (ου) και το γκυ (λιόπρινο)

Ο ιξός είναι το Χρυσό κλωνάρι των Δρυίδων, ιερό και θεραπευτικό φυτό που προστατεύει από τα κακά πνεύματα. Έχει πνευματικές ιδιότητες και συμβολίζει την αθανασία. Φιληθείτε κάτω από ένα κλαδί, γεμάτο με τους κρεμ σαν πέρλες καρπούς του και εξασφαλίστε το δέσιμο της αγάπης με τον καλό-ή σας.

Τα αναμμένα κεριά

Λένε ότι την ιδέα είχε ο Μαρτίνος Λούθηρος, τον 16ο αιώνα, για να θυμίσει ότι η γέννηση του θείου βρέφους φώτισε την οικουμένη («... Αγαπητέ κε Λούθηρε, σας ευχαριστούμε που μας το θυμίσατε, γιατί εμείς απ΄ ό,τι βλέπω γύρω μου, σίγουρα το είχαμε ξεχάσει και σας

υπόσχομαι, όλες αυτές τις ημέρες, κάθε φορά που ανάβω ένα κεράκι, -και θα ανάψω πολλά φέτος- να το θυμάμαι και να το σκέφτομαι και να το λέω και σε άλλους για να το μάθουν όλοι, μέχρι πέρα πέρα μακριά  σε όλον τον κόσμο. Μήπως και φωτιστεί επιτέλους όλος ο πλανήτης μας και ακτινοβολήσει από χαρά...»)

Ο Άγιος Νικόλαος (ή Santa Claus) ή ο Άγιος Βασίλειος

Τον 4ο αιώνα ξεκίνησε ο πρώτος, που λένε ότι ως επίσκοπος στην Μικρά Ασία, έκανε μεγάλες αγαθοεργίες. Έτσι λοιπόν, πέταξε κάτι σακουλάκια με χρυσό σε ένα σπίτι που ζούσαν 3 κοπέλες -για να μην τις πουλήσει ο πατέρας τους σκλάβες λόγω φτώχειας- και αυτά τα σακουλάκια προσγειώθηκαν μέσα στις κάλτσες τους που είχαν κρεμάσει για να στεγνώσουν στο τζάκι, και το νέο διαδόθηκε γρήγορα και όλοι τώρα κρεμάμε τις κάλτσες μας, και περιμένουμε... αλλά σε μας τώρα έρχεται ο παχουλός εύθυμος παππούς, ο ΄Αϊ Βασίλης.

Η Βασιλόπιτα και το Φλουρί

Όταν οι Καππαδόκες επιτέθηκαν στην επαρχία της Καισαρείας, ο επίσκοπος Βασίλειος, ζήτησε από το λαό να υπερασπιστεί τον τόπο του προσφέροντας ό,τι μπορούσε ο καθένας.  Ο κόσμος έφερε χρυσά δαχτυλίδια, ασημένια νομίσματα, λευκόχρυσα κολιέ και ό,τι άλλο πολύτιμο είχαν. Ως εκ θαύματος, οι Καππαδόκες, εγκατέλειψαν τα σχέδιά τους και ο Βασίλειος, μη ξέροντας πως να επιστρέψει στον καθένα την πολύτιμη προσφορά του, έφτιαξε ψωμάκια, έκρυψε μέσα από ένα δώρο και τα μοίρασε πίσω στο λαό.

 

Τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ in PRACTICE...

Αρώματα

*Πάρτε πορτοκάλια, μεγάλα σφιχτά μανταρίνια, κουμ κουάτ και λεμόνια, τρυπήστε τα με γαρίφαλα (μοσχοκάρφια) σε διάφορα σχέδια και αφήστε τα λίγες μέρες να ξεραθούν. Στολίστε με αυτά, τα στεφάνια, τα δώρα, τα καλάθια ή τις φρουτιέρες σας. Στο τέλος των εορτών, μοιράστε τα στις ντουλάπες με τα ρούχα σας, για να ευωδιάζουν.

*Αρώματα κανέλλας, μανταρινιού, γαρύφαλλου, περγαμόντου και πορτοκαλιού (όλα δημιουργούν ιδιαίτερα αισθήματα αισιοδοξίας, ευεξίας, ευφορίας και χαράς) ας ξεχύνονται από παντού, και όχι μόνο από το φούρνο της κουζίνας σας. Προσωπικά ξετρελάθηκα με το μίγμα από αιθέρια έλαια "Gingle Bells" που βρήκα στον "Αιώνιο Ηνίοχο". Ψάξτε και θα βρείτε κι άλλα, όπως το «Winter Star».

*Η συσκευή που καίει αιθέρια έλαια, ας μην σβήσει καθόλου τις ημέρες των εορτών έως και τα Φώτα, συμβολίζοντας την Εστία του σπιτιού και αντικαθιστώντας το «Χριστόξυλο», ένα κούτσουρο που τα παλιά χρόνια έκαιγε συνεχώς στο κέντρο της οικίας. Συσχετίστε αυτή την ανανέωση της φλόγας με τον πολλαπλασιασμό των αγαθών στη ζωή σας,  και την ενέργεια της φωτιάς με τη δύναμη  της ζωής, που θα περάσει για όλο το χρόνο στο σπιτικό σας. Επίσης η φωτιά συμβολικά κατακαίει την παλιά ζωή κάθε ατόμου και δημιουργεί μια καινούρια, χαρίζοντας καινούρια αρχή. (Μετά απ΄ αυτά, αν δεν έχετε ήδη καυστήρα, προσθέστε το στις επόμενες αγορές σας για να το κάνετε απαραίτητο κομμάτι του σπιτιού και της ζωής σας).

Δώρα

η στήλη προτείνει δώρα που τρώγονται, φτιαγμένα από τα χέρια σας:

*Μπισκοτάκια ή μελόψωμα σε σχήμα έλατου, καμπανούλας, αστεριού.

*Ατομικά γλυκάκια (κέικ ή πουτίγκες) διακοσμημένα με άσπρο γλάσο σαν χιονισμένο τοπίο και κόκκινα κράνα και δεμένα γύρω γύρω με υφασμάτινες κορδέλες. (Για τους πιο προχωρημένους ή για όσους διαθέτουν πολύ χρόνο: μπορείτε να βρείτε καταπληκτικές συνταγές και σχέδια στο βιβλίο "Creative Christmas Cakes", της  Joanna Farrow, από τον "Παπασωτηρίου", ή στα βιβλία της Βέφας Αλεξιάδου).

*Σπιτικά ποτά σε μπουκάλια διακοσμημένα με γκυ. Δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις: Παίρνετε ό,τι φρούτα σας αρέσουν -καλύτερα σε ποικιλία χρωματική για εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα. Αν χρειάζεται βγάζετε τη φλούδα και τα κουκούτσια. Τα βάζετε σε στρώσεις με ζάχαρη σε ένα μπουκάλι (μην ψάχνετε την αναλογία, πειραματιστείτε, και βέβαια εξαρτάται πόσο γλυκό το θέλετε ή πόσο γλυκά είναι από μόνα τους τα φρούτα που διαλέξατε. Γενικά όμως επειδή γίνεται κάποια ζύμωση, μην το παρακάνετε). Τέλος προσθέτετε ένα ποτό της αρεσκείας σας. Το έχω κάνει με ρούμι, μπράντυ, ακόμη και με τσίπουρο γίνεται θαύμα. Μπορείτε ακόμη να βάλετε βότκα, ή τζιν. Το αφήνετε ένα περίπου μήνα να τραβήξει, πριν το χαρίσετε, γι΄ αυτό ξεκινήστε από τώρα κι αν δεν προλαβαίνετε,  ενημερώστε αυτούς που θα το προσφέρετε για τον χρόνο που χρειάζεται πριν το ανοίξουν.

*Πιατέλες με ξερά και φρέσκα φρούτα, βουτηγμένα μέχρι τη μέση σε πικρή ή άσπρη σοκολάτα (πανεύκολο και βολικό, ιδίως όταν υπάρχουν μικρά παιδιά που θέλουν να πάρουν μέρος στην προετοιμασία). Χρειάζεστε ξερά βερίκοκα, αμύγδαλα, χουρμάδες, πορτοκάλια, φρέσκες φράουλες, κουμ-κουάτ και κουβερτούρα σε μπεν-μαρί. Τα βουτάτε μέχρι τη μέση και τα αφήνετε να στεγνώσουν σε αντικολλητικό χαρτί ψησίματος. Τα φρέσκα κρατούν για λίγες ημέρες, τα αποξηραμένα αρκετό καιρό.

*Και βέβαια, αν δεν θέλετε να κουραστείτε καθόλου, πάρτε μικρές μπουκίτσες από μελομακάρονα (στου "Μικέ" στην πλατεία Μαβίλη ή όπου αλλού τα έχετε δοκιμάσει και σας άρεσαν) και βάλτε τα σε πανέμορφα κουτάκια (ξεχυθείτε μια μέρα στις παρόδους της Αθηνάς και της Αιόλου) ή σε καλαθάκια διακοσμημένα με ξηρούς καρπούς, πάντα βιολογικής καλλιέργειας από τον "Βιότοπο" στη Σόλωνος -λίγο πιο κάτω από την Ιπποκράτους, ή από "Το περιβολάκι της οικολογίας" στην Αν. Μεταξά και Μπενάκη, στα Εξάρχεια, ξύλα κανέλλας και αστεροειδές γλυκάνισο από το «Μπαχάρ» στην Ευριπίδου.

Ό,τι  από τα παραπάνω και να αποφασίσετε, αξίζει να έχει πάνω του το δώρο κάτι από τη δική σας ενέργεια, και τα δικά σας συναισθήματα.  Μην καταφύγετε στις εύκολες λύσεις της τελευταίας στιγμής, τα αγοράζω όλα έτοιμα συσκευασμένα και περιτυλιγμένα. Είναι σημαντικό και γι΄ αυτόν που δέχεται το δώρο να αισθανθεί την προσωπική σας νότα.

Gluewein 

*Το μυρωδάτο από κανέλα και γαρίφαλο, γερμανικό, κόκκινο κρασί, με πανέμορφη χριστουγεννιάτικη ετικέτα. Θα το βρείτε σίγουρα στα ΑΒ, στην τιμή του χιλιάρικου το 1 λίτρο(!).  Πίνετε ζεστό -μια κανάτα πάνω σε ρεσώ, για να μην σας κρυώνει είναι η κατάλληλη λύση- και είναι αυτό το «κάτι» που θα κάνει τη διαφορά στις συγκεντρώσεις σας.

Ρόδια 

*γεμίστε το σπίτι σας μ΄ αυτά. Το ρόδι συμβολίζει τη γονιμότητα, την αφθονία και την πολλαπλότητα  Για τους βουδιστές είναι ένας από τους 3 ευλογημένους καρπούς. Είναι το φυτό που φύτρωσε από το αίμα του Διονύσου. Είναι το έμβλημα της Δήμητρας και της Περσεφόνης, συμβολίζοντας την επιστροφή της άνοιξης και της γονιμότητας πάνω στη γη.

Μουσική

*Δεν είναι άσχετη με τη μαγειρική. Όταν μαγειρεύετε, επιλέξτε χαρούμενα κομμάτια, χριστουγεννιάτικες μελωδίες, εορταστικά ethnic από όλον τον κόσμο (gathering ή celebration songs). Η μουσική, θα ανεβάσει τη διάθεσή σας και η ενέργεια που θα περάσει στο φαγητό θα είναι σίγουρα εορταστική. 

Αγάπη

αφήνω το πνεύμα των Χριστουγέννων να με διαποτίσει σημαίνει:

"ανοίγω και συντονίζομαι με την ενέργεια της αγάπης", δηλαδή,

"λέω μια καλή κουβέντα στον καθένα, κάθε μέρα" (κάντε το σαν άσκηση για τις 12 ημέρες και μετά ελπίζω να σας γίνει απαραίτητο)

 

Και δύο συνταγές...

Ζητήστε από όλα τα μέλη της οικογένειάς σας, να πάρουν μέρος στην προετοιμασία των εδεσμάτων, δεν χρειάζεται να έρθει το Feng Shui, για να μας πει ότι το γεύμα θα είναι καλύτερο ενεργειακά μ΄ αυτόν τον τρόπο.  -κοντά στο νου και η γνώση και σίγουρα έχετε παρατηρήσει ότι όταν τα παιδιά συμμετέχουν στην προετοιμασία του φαγητού, το τρώνε με μεγαλύτερη χαρά. Εξάλλου το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, είναι το κατεξοχήν οικογενειακό τραπέζι.

 

Η γαλοπούλα του μπαμπά μου (!)

και η Βασιλόπιτα της προγιαγιάς μου της Φιλίτσας.

 

...Δοκιμάστε και τις δύο, είναι ειδικά «διαβασμένες» για να πετυχαίνουν πάντα και όσοι τρώνε λένε ότι δεν έχουν ξαναφάει καλύτερα...

 

Γαλοπούλα γεμιστή

Υλικά:

2-3 ξερά κρεμμύδια τριμμένα, 1,5 μάτσο άνηθο

1 κούπα τσαγιού καρύδια κομμένα ψιλά με το μαχαίρι

1    "             "       κουκουνάρια τα μισά τριμμένα ψιλά

1    "             "       ψημένα κάστανα μισοτριμένα.

1 φλιτζανάκι του καφέ ρύζι

1        "                   "       ρόδια

1        "                   "       αμύγδαλα άσπρα κομμένα

2 αυγά βραστά σφιχτά, 1 κουταλιά σάλτσα ντομάτα

1 κουταλιά μουστάρδα καυτερή, 1 κουταλιά μουστάρδα γλυκιά

τα εντόσθια της γαλοπούλας ψιλοκομμένα, 1/4 του κιλού εντόσθια πουλερικών επίσης ψιλοκομμένα

1.

Καθαρίζουμε και πλένουμε τη γαλοπούλα από το πρωί της προηγούμενης ημέρας. Τη μαρινάρουμε σε χυμό λεμονιού, πορτοκαλιού, και κολλάμε μέσα έξω της επίσης φετάκια  από λεμόνι και πορτοκάλι. Το βράδυ τη γεμίζουμε.

2.

Σοτάρουμε το κρεμμύδι, τα εντόσθια και όλα τα υλικά. Τον άνηθο τον ρίχνουμε μόλις τα κατεβάσουμε από τη φωτιά. Αλατοπιπερώνουμε τη γαλοπούλα μέσα - έξω, την αλείφουμε με βούτυρο μέσα - έξω και τη γεμίζουμε, πρώτα από πίσω και τη ράβουμε, μετά από το λάρυγγα και πάλι τη ράβουμε. Δένουμε επίσης και τα φτερά μεταξύ τους στην πλάτη της.

3.

Την άλλη μέρα,  αν θέλετε να προσθέσετε μια νότα εξωτική, την αλείφετε με λίγη cumberland sauce,  ή λίγο sweet mango tsutney, ή γλάσο πιπερόριζας (αναμείξτε 3/4 του φλιτζανιού καστανή ζάχαρη με 2 κουταλιές τριμμένη πιπερόριζα).

4.

Τη βάζετε σε προθερμασμένο φούρνο, με λίγο νερό και την ψήνετε για 5 ώρες σε χαμηλή φωτιά. Κάθε μία ώρα τη γυρίζετε και την περιχύνετε με το ζωμό και το λίπος που βγάζει. Στο ταψί του φούρνου, τις 2 τελευταίες ώρες θα προσθέσετε πολλά κάστανα ολόκληρα, προψημένα και καθαρισμένα. (μην κάνετε τον κόπο να τα ψήσετε μόνοι σας, δώστε κάτι παραπάνω και πάρτε τα από έναν καστανά).

5.

Σερβίρεται στο τραπέζι, με τα κάστανα γύρω γύρω και μην δω πατατούλες Χριστουγεννιάτικα σαν να είναι Κυριακή, γιατί μαύρο καλλικάντζαρο θα στείλω να σας φάει.

 

Βασιλόπιτα

Υλικά:

400 γρ. αλεύρι, 250 γρ. βούτυρο, 250 γρ. ζάχαρη, 170 γρ. γάλα

4 αυγά. 2 κ. γλ. baking powder, 2 κ. γλ. τριμμένη κανέλλα με λίγο γαρύφαλλο, 1 κούπα καρύδια τριμμένα πολύ, λίγο αλατάκι.

Ανακατεύουμε το αλεύρι - αλάτι - baking powder. Δουλεύουμε χωριστά το βούτυρο λιωμένο με τη ζάχαρη. Χτυπάμε τους κρόκους & ρίχνουμε λίγο λίγο το αλεύρι, τα καρύδια & λίγο λίγο το γάλα. Προσθέτουμε τα ασπράδια χτυπημένα μαρέγκα. Το ψήνουμε σε ταψάκι Νο 2 βουτυρωμένο και αλευρωμένο για τρία τέταρτα σε μέτριο φούρνο.

Όταν κρυώσει το σκεπάζουμε με το πανεύκολο γλάσο: 350 γρ. ζάχαρη άχνη, δουλεμένη με ζαχαρούχο γάλα αδιάλυτο & μια κουταλιά ζεστό νερό. Από πάνω το πασπαλίζουμε με καβουρδισμένα αμύγδαλα χοντροκομμένα.

Μην ξεχάσετε το φλουρί.  Και βέβαια, ακολουθήστε όλη την ιεροτελεστία της επίσημης κοπής και μοιράσματος. Να σας πω κι ένα μυστικό; Επειδή αυτή η πίτα είναι συμβολική και ευλογημένη, μαζέψτε προσεκτικά όλα τα ψίχουλα που θα μείνουν στα πιάτα ή την πιατέλα και χρησιμοποιήστε τα σαν το δυνατότερο λίπασμα. Παραχώστε από λίγα σε κάθε γλάστρα κοντά στις ρίζες του φυτού, και θα τα δείτε να ανθίζουν και να καρπίζουν ως από θαύμα!

(το κάνουν ακόμη και σήμερα σε κάποιες περιοχές της Πελοποννήσου).

 

 

Διαβάστε:

«Χριστουγεννιάτικα και των Γιορτών», του Δημ. Λουκάτου, εκδ. Φιλιππότη

«Το βιβλίο των Χριστουγέννων», της Pamela Westland, εκδ. Μαλλιάρης-παιδεία

Ακούστε:

CD με κάλαντα παραδοσιακά από όλη την Ελλάδα

CD Global Celebration (gatherigs) και  Global meditation ôçò ellipsis arts...

CD Enya Silent Night

 

επιστροφή στην αρχή της σελίδας

 

 

 

CHADO, Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΤΣΑΓΙΟΥ

 

 

Αν η γιορτή της Πρωτοχρονιάς, δεν ήταν αρκετή για να ενεργοποιήσει μέσα σας τις αλλαγές που σχεδιάζατε (και που όλες στο μυαλό σας μείνανε), μην ανησυχείτε καθόλου!

Έχετε μια δεύτερη ευκαιρία φέτος (όπως και κάθε χρόνο) να ξαναρχίσετε το έτος.

Πώς; Μα γιορτάζοντας την κινέζικη πρωτοχρονιά,  που κάθε χρόνο "πέφτει" συνήθως τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου.  Φέτος ήταν λίγο νωρίτερα, στις 24 Ιανουαρίου.

 

Οι Κινέζοι, και πολλοί ασιατικοί λαοί -αλλά και οι αρχαίοι Έλληνες, καθώς και όσοι σύγχρονοι ακολουθούν το Δωδεκάθεο- δεν έχουν το ηλιακό ημερολόγιο, αλλά το σεληνιακό. Έτσι, η ημέρα της Πρωτοχρονιάς, είναι κινητή, ανάλογα με τον κύκλο της σελήνης.

Αν χάσατε και τη φετινή, εδώ είμαι εγώ να σας τα «μαρτυρήσω» όλα: του χρόνου, δηλαδή το 2002, η κινέζικη Πρωτοχρονιά είναι τη 12η  Φεβρουαρίου.  Το 2003  είναι την 1η  Φεβρουαρίου και το 2004 είναι την 22α  Ιανουαρίου.

Ποιο είναι το μυστικό που θα σας πω; Θυμηθείτε τις ημερομηνίες, και απευθυνθείτε έγκαιρα σε κάποιο κινέζικο ή βιετναμέζικο εστιατόριο, για να κρατήσετε θέση το βράδυ της γιορτής. Θα δείτε πανέμορφους βωμούς του Βούδα στολισμένους με λουλούδια, φρούτα και ξηρούς καρπούς, θα ζήσετε ένα μέρος της τελετουργίας τους, (όπως την περιφορά του δράκου) και θα γευτείτε την κουζίνα τους σε μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Φεύγοντας, παρακαλέστε τους να σας δώσουν κάτι από το βωμό, και κρατήστε το σαν γούρι όλη τη χρονιά.

 

η κινέζικη κουζίνα....

Η ιστορία μου με την κινέζικη κουζίνα, ξεκίνησε πριν από 18 χρόνια, όταν τα εστιατόρια, οι γνώσεις, και οι σχετικές συνταγές, θεωρούνταν "εξειδικευμένο" είδος. Σήμερα, δεν υπάρχει ελληνικό εστιατόριο, που να μην έχει και μια νότα εξωτισμού -ακόμη και τα fast-food έχουν πιάτα "Άπω-Ανατολικά" και όλα τα βιβλιοπωλεία έχουν οδηγούς για αρχάριους ή για προχωρημένους.

Σκέφτηκα λοιπόν να αφήσουμε προς το παρόν  ήσυχη την κινέζικη κουζίνα και να "μιλήσουμε", ή μάλλον να συναντηθούμε πάνω από μια κούπα τσάι, προσφιλή συνήθεια όχι μόνο των Άγγλων (το Tea-Time καθιερώθηκε στον δυτικό κόσμο πολύ αργότερα), αλλά κατά κύριο λόγο των Κινέζων και των Ιαπώνων.

 

Ο δρόμος του τσαγιού....

 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ...

...στην Ανατολή

Ο αυτοκράτορας Τσεν Νουνγκ, το 2.700 π.Χ., ετοιμαζόταν να πιει μια κούπα βραστό νερό όταν το ελαφρό αεράκι έριξε ένα φύλλο μέσα στο φλιτζάνι του, κι έτσι ξεκίνησαν όλα... 

Στην αρχή-αρχή, ήταν φάρμακο.

Μετά, έγινε ρόφημα.

Λίγο  αργότερα, στην Κίνα, βαπτίστηκε «ευγενής διασκέδαση».

Και πολύ αργότερα, στην Ιαπωνία, εξυψώθηκε σε θρησκεία του αισθητισμού, τον «Τεϊσμό».

... στη Δύση

Στην αρχή-αρχή, μόνο το ακούγαμε.

Μετά, διαβάσαμε γι΄ αυτό.

Πρώτη αναφορά το 879(μ.Χ.): ένας Άραβας περιηγητής, μας διηγείται πως στην Καντόνα, κύρια πηγή εισοδήματος ήταν οι δασμοί του τσαγιού.

1285: Ο Μάρκο Πόλο γράφει για την καθαίρεση ενός Υπουργού Οικονομικών, λόγω της αυθαίρετης αύξησης στο φόρο του τσαγιού. (άξιοι! άξιοι! και μπαίνω στον πειρασμό να προτείνω: «κάθε αύξηση και μια καθαίρεση»!)

Λίγο αργότερα, το είδαμε! 1610: το ανακαλύπτουν οι Ολλανδοί και το φέρνουν στην Ευρώπη (πρώτοι το παίρνουν οι Γάλλοι, μετά οι Ρώσοι και τελευταίοι, σαράντα χρόνια μετά, οι Άγγλοι).

Και πολύ αργότερα, το ήπιαμε ελεύθερα!

Γιατί στην αρχή το απαγορεύσανε κάποιοι κύριοι ως «πρόστυχη συνήθεια». (τώρα ξέρετε γιατί εκείνη η ηλικιωμένη θεία σας όλο πηγαίνει με τις άλλες επίσης ηλικιωμένες φίλες της για τσάι...).

Λέγανε αυτοί οι κύριοι λοιπόν, ότι η χρήση του κάνει τους άνδρες να χάνουν το ήθος και τη εντιμότητά τους, τις δε γυναίκες την ομορφιά τους! (πάλι βρήκαν το ευαίσθητο σημείο μας).

Για να μη πούμε για την τσουχτερή τιμή του τότε, που αν δεν ήσουν βασιλιάς, πρίγκιπας ή έστω ευγενής,  ούτε στον ύπνο σου δεν θα το έβλεπες!

 

Το τσάι ως ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ...

Έχετε ακούσει το "Boston Tea Party"; Δεν ήταν πάρτυ, αλλά διαμαρτυρία που έκαναν επαναστατημένοι άποικοι μασκαρεμένοι Ινδιάνοι (για να μην κατηγορηθούν από τους Άγγλους). Αυτοί πετάξανε κιβώτια Αγγλικού τσαγιού στο λιμάνι της Βοστόνης, λόγω υψηλού φόρου. Αυτό ήταν και η αρχή της Αμερικανικής Επανάστασης, και το "Party" συνέβη το 1773.

 

Το τσάι ως ΣΥΜΒΟΛΟ...

Ο μεγάλος δάσκαλος Okakura Kakuzo, γράφει ότι είναι «μια τρυφερή απόπειρα να επιτευχθεί κάτι το Εφικτό μέσα στο Ανέφικτο της ζωής μας», ότι «είναι η τέχνη να αποκρύπτεις την ομορφιά ώστε να την ανακαλύψεις ύστερα, η τέχνη να υπονοείς ό,τι δεν τολμάς να αποκαλύψεις»... (τι υπονοούσες μωρό μου, όταν στην πρώτη μας συνάντηση έφτιαξες και μου πρόσφερες μια κούπα σπάνιο τσάι εκ του εξωτερικού; α. είσαι τόσο σπάνια για μένα β. θα σε πηγαίνω συχνά στο εξωτερικό ή γ. πιες το, για να δεις ακριβώς πως θέλω να μου το φτιάχνεις;)

 

Το τσάι ως ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ...

Η απλή προετοιμασία ενός φλιτζανιού τσαγιού και η απόλαυσή του είναι η βάση ενός δρόμου ζωής που ονομάζεται «chado» και κυριολεκτικά προέρχεται από το Cha Tao (δρόμος του τσαγιού)

Οι 4 βασικές αρχές του δρόμου του τσαγιού είναι και ταυτόχρονα τα υψηλά ιδεώδη του: Wa (αρμονία), Kei (σεβασμός), Sei (καθαρότητα) και Jaku (χαλαρότητα).

Wa - Αρμονία, σημαίνει τόσο την αρμονία μεταξύ των ανθρώπων, δηλαδή του οικοδεσπότη και των προσκεκλημένων, όσο επίσης μεταξύ ημών και των πραγμάτων που χρησιμοποιούμε. Το Wa, είναι επίσης έκφραση μιας βαθιάς αίσθησης την αρμονίας και της ενότητας με τη φύση που εκφράζεται στο να λαμβάνεις υπόψιν σου τις εποχιακές διαθέσεις και τον εκάστοτε καιρό.

Kei: Σεβασμός και προσοχή στον πλησίον μας αλλά ακόμα και στα χρησιμοποιούμενα αντικείμενα, ανεξάρτητα αν πρόκειται για ακριβά έργα τέχνης, ή για απλά πράγματα καθημερινής χρήσης.

Sei: Καθαρότητα και τάξη. Η εξωτερική καθαρότητα με την έννοια της καθαριότητας και τάξης, είναι η βάση μιας εσωτερικής καθαρότητας και συγκέντρωσης. Το Sei όμως σημαίνει επίσης την αφαιρετικότητα στο σημαντικό, όπως για παράδειγμα στην αρχιτεκτονική του χώρου του τσαγιού, ή στη διαδοχή των κινήσεων κατά την προετοιμασία του τσαγιού.

Jaku: Σιωπή. Μέσα από τη συνεχή πρακτική των 3 πρώτων αρχών, σιγά σιγά, εμφανίζεται το Jaku. Δεν σημαίνει σιωπή σαν έλλειψη εξωτερικών θορύβων, αλλά σαν μια εσωτερική ηρεμία ή χαλαρότητα που επιδρά σε όλη την ύπαρξη.

Η προετοιμασία και η αποδοχή ενός φλιτζανιού τσαγιού, έκφραση βαθιάς ειρήνης και πνευματικής ηρεμίας, επιτρέπουν μέσα από την αλληλεπίδραση και επικοινωνία με άλλους, τη δημιουργία μιας διαρκούσης εσωτερικής σιωπής.

Εάν προσφερθεί ένα φλιτζάνι τσάι σε αρμονία με τους κανόνες της τελετής του τσαγιού, τότε ενώνονται όλες οι όψεις της θρησκείας, ηθικής, αισθητικής, φιλοσοφίας, πειθαρχίας και κοινωνικών σχέσεων σε μια μοναδική πολιτιστική σύνθεση, υψηλής τελειότητας.

 

Το τσάι ως ΑΣΚΗΣΗ...

Ένας φημισμένος διανοούμενος, επισκέφτηκε έναν δάσκαλο του Ζεν (το Ζεν είναι ένα μεγάλο κομμάτι του Βουδισμού και  άμεσα συνδεδεμένο με την τελετουργία του τσαγιού) για να τον διδάξει. Την ώρα που ο δάσκαλος του πρόσφερε τσάι, συνέχισε να γεμίζει την κούπα μέχρι που ξεχείλισε, πιτσιλώντας τα πάντα γύρω.

-"Τι κάνετε δάσκαλε"; ρώτησε ο διανοούμενος; 

-"η κούπα είναι γεμάτη και δεν χωράει άλλο τσάι εκτός αν την αδειάσω πρώτα. Με τον ίδιο τρόπο το κεφάλι σου είναι γεμάτο ιδέες και πριν σε διδάξω Ζεν πρέπει να το αδειάσεις", απάντησε ο δάσκαλος.

Οι ασκήσεις του δρόμου του τσαγιού βασίζονται στην ολιστικότητα της ζωής. Ζητούν από μας να αναπτύξουμε ένα βαθύ αίσθημα ευγνωμοσύνης προς τη ζωή γιατί μπορούμε πολύ απλά να απολαμβάνουμε ένα φλιτζάνι τσάι.

Αυτή η ευγνωμοσύνη γίνεται ορατή σε μια μικρή πράξη ταπεινοφροσύνης, ακριβώς σαν αυτή που πρέπει να κάνει κάποιος μπαίνοντας με βαθύ σκύψιμο (αναγκαστικά), στη χαμηλή είσοδο της καλύβας του τσαγιού, έτσι όπως φτιάχνεται τελετουργικά στην Ανατολή, αλλά και στα ειδικά κέντρα τσαγιού της Δύσης.

Χωρίς αυτή την ευγνωμοσύνη, ό,τι και να κάνουμε δεν έχει  καμία αξία. Αυτή είναι η πνευματική άσκηση, που συμπυκνώνεται στη φράση του Ζεν: «το να πιεις το τσάι σου και να φτάσεις στη φώτιση είναι το ίδιο πράγμα».

 

Το τσάι ως ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ...

Ρώτησε κάποιος νέος τον Βούδα, για την πρωινή προσευχή. Και κείνος απάντησε:

«Όταν υποκλίνεσαι προς την Ανατολή, πες ευχαριστώ για τους γονείς σου. Όταν υποκλίνεσαι προς τον νότο, πες ευχαριστώ, για τον δάσκαλό σου. Όταν υποκλίνεσαι προς τη Δύση, πες ευχαριστώ, για τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου. Όταν στραφείς προς τον βορρά, πες ευχαριστώ για τους φίλους, τους γνωστούς, και όλους τους ανθρώπους στον κόσμο. Αν ρίξεις τη ματιά σου στον ουρανό, να είσαι ευγνώμων για την παρουσία σου στο σύμπαν και κοιτάζοντας κάτω στη γη, να ευγνωμονείς την απλοχεριά της»

Πριν φτιάξουμε πλούσιο τσάι, προετοιμαζόμαστε ιδιαιτέρως και καθαρίζουμε τα σκεύη του τσαγιού και την καρδιά μας. Ένα μέρος αυτής της προετοιμασίας, είναι η προσεκτική εξέταση και το στρώσιμο των τεσσάρων γωνιών του Fukusa, ενός μεταξωτού πανιού που συμβολίζει το πνεύμα του οικοδεσπότη. Η πολύ βαθιά σημασία του Fukusa,  βρίσκεται στην προσεκτική επιθεώρησή του από τον οικοδεσπότη και στην τέχνη του να το διπλώνει και να το χειρίζεται σαν δείγμα του βαθμού συγκέντρωσής του στην τελετουργία. Αυτή η διαδικασία, δείχνει επίσης μια έκφραση ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας, απέναντι στις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα, όπου κάθε κύρια κατεύθυνση εκπροσωπείται από μια από τις 4 γωνίες του πανιού, αντίστοιχη με την παραπάνω «σούτρα» του Βούδα.

Δεν καθαρίζουμε μόνο τα σύνεργα του τσαγιού και την καρδιά μας αλλά αναγνωρίζουμε με ταπεινοφροσύνη τη σχέση μας με όλα όσα μας περιβάλλουν, με ολόκληρο το σύμπαν. Χωρίς αυτή την ευγνωμοσύνη και σεβασμό, η συνάντηση του τσαγιού είναι μια επιφανειακή και άδεια τυπικότητα.

 

Το τσάι και το FENG SHUI...

Όλη η διαδικασία του τσαγιού μας μεταφέρει μηνύματα, που συνδέονται εσωτερικά  με το feng shui. Εκτός από την αρμονία και την καθαρότητα , αναγνωρίζουμε τα 5 στοιχεία να είναι παρόντα παντού και βέβαια η γη εκπροσωπείται από  την ειδική πήλινη, πορώδη τσαγιέρα, που είναι ξεχωριστή για κάθε είδος τσαγιού. Το καλό τσάι είναι αποτέλεσμα του σωστού ενεργειακά περιβάλλοντος, που είναι εναρμονισμένο με το feng shui, και μόνο εκεί μπορεί να αναπτυχθεί και να ευδοκιμήσει το καλό τσάι. Σε όλες τις επαρχίες της Κίνας, το τσάι είναι σεβαστό σαν ένα ελπιδοφόρο φυτό, γι΄ αυτό συνήθως λένε ότι "όπου υπάρχει τσάι υπάρχει και ελπίδα". Πίνοντάς το, πίνουμε την ενέργεια "ch'i  sheng", η οποία δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να ανακατεύεται με σκόνη και ακαταστασία, όπως ακριβώς μας διδάσκει και το feng shui

Γι΄ αυτό οι Ταοϊστές αφού αφήσουν το τσάι στο νερό για 30'' πετάνε το πρώτο νερό και ρίχνουν καινούριο. (αυτό μπορείτε να το κάνετε επίσης αν θέλετε να μειώσετε κατά 80% την καφείνη).

Τέλος, η απατηλή απλοϊκότητα του Chado υπάρχει για να μας εναρμονίσει με μια βασική καθημερινή πράξη που δείχνει τη σπουδαιότητα της τέχνης της ζωής, ακριβώς όπως στο feng shui, η απλή μετακίνηση του καναπέ, είναι η εξωτερική πράξη μιας εσωτερικής αλλαγής και εναρμόνισης με την ομορφιά της ζωής.

 

Το τσάι και η Τέχνη...

Μπορεί ν΄ αργήσαμε να το γευτούμε στη Δύση, αλλά γρήγορα το ζωγραφίσαμε. Δύο χαρακτηριστικά έργα είναι του Matisse και της Mary Cassat.

 

Το τσάι και η Μόδα...

Αν νομίζετε ότι το CHADO, είναι φιλοσοφία για λίγους, ξεγελαστήκατε. Έχει επηρεάσει μόδιστρους και ρούχα. Ιδού παραπλεύρως ένα δείγμα επηρεασμένο από το «δρόμο του τσαγιού».

 

Το τσάι και η ΠΑΡΑΓΩΓΗ...

Κίνα, Ινδία, Σρι Λάνκα (πρώην Κεϋλάνη), Ιαπωνία, Ινδονησία, Αφρική, Περσία, Μαρόκο, όλες παράγουν τσάι, μα τι τσάι;

Η πρώτη, διατηρεί την ιεροτελεστία εδώ και 2.000 χρόνια. Η συγκομιδή γίνεται προσεκτικά, φύλο-φύλο με το χέρι. Η ποιότητά του εξαρτάται από το μέγεθος του φύλλου. Όσο πιο μικρά και τρυφερά (μόνο εκείνα με το λεπτό λευκό χνούδι), τόσο καλύτερο το τσάι. Υπολογίστε δηλαδή για τη πρώτη ποιότητα, μόνο το μισοανοιγμένο πάνω-πάνω φιλαράκι, που κόβεται μόνο μια συγκεκριμένη ημέρα της άνοιξης. Τα δύο επόμενα είναι η δεύτερη ποιότητα και ούτω καθεξής. Για να μην παραμυθιάζεστε λοιπόν, αυτό που πίνουμε συνήθως όταν αγοράζουμε από το super market βιομηχανοποιημένες φίρμες, είναι όχι το πέμπτο φυλλαράκι και κάτω, αλλά δυστυχώς  κορμοί και βλαστοί ξεραμένοι και κονιορτοποιημένοι.

Και για να ξαναγυρίσουμε στην Κίνα, μετά τη συγκομιδή τα φύλλα υφίστανται ειδική επεξεργασία που μεγάλο μέρος της κρατείται μυστικό. Ανάλογα με το είδος και τα στάδια αυτής της επεξεργασίας, διακρίνονται 3 βασικά είδη: το μαύρο, το πράσινο και το oolong. Το μαύρο είναι πιο δυνατό και γίνεται με ολοκληρωμένη ζύμωση, το oolong είναι πιο ελαφρύ και γίνεται με μερική ζύμωση και το πράσινο είναι το πιο ελαφρύ, με την πιο λεπτή γεύση και η ζύμωσή του σταματάει σε πρώιμο στάδιο. Η ζύμωση διαρκεί μόνο μερικές ώρες, οπότε το ακριβές σημείο που πρέπει να σταματήσει είναι μια πολύ λεπτή υπόθεση. Γι΄ αυτό κατόπιν υπάρχει ο δοκιμαστής, που θα κατατάξει το τσάι σε κάποια κατηγορία. Λίγα λεπτά πριν η  μετά όλα αλλάζουν.

 

Το τσάι και η ΥΓΕΙΑ...

Ούτε κι εγώ δεν το πίστεψα στην αρχή, αλλά είναι αλήθεια: περιέχει 300 ουσίες και όλα τα είδη περιέχουν καφεΐνη και τεΐνη.  

Ωστόσο, χωρίς να «σε χτυπά στα νεύρα», τονώνει τον οργανισμό, βοηθάει στη συγκέντρωση του νου, γι΄ αυτό και οι καλόγεροι μοναχοί στο Θιβέτ το χρησιμοποιούν για τις ατέλειωτες ώρες διαλογισμού, ενώ ταυτόχρονα καταπολεμά το στρες.

Είναι πολύτιμο, γιατί οι ευεργετικές του ιδιότητες, απαλύνουν την κόπωση, ενώ ταυτόχρονα, ενισχύουν τη βούληση, βελτιώνουν την όραση και λόγω του fluoride (που επίσης έχει), προστατεύει τα δόντια.

Το πράσινο τσάι, με την κατεχίνη που περιέχει, εμποδίζει τις τροφικές δηλητηριάσεις σκοτώνοντας διάφορα βακτήρια, όπως ο σταφυλόκοκκος, ο βάκιλος κλπ.

Περιέχει επίσης βιταμίνη  C, Β, το πολύτιμο Μαγγάνιο, θεοφιλίνη και  θειΐνη, πολυφαινόλες (σταματάει την ανάπτυξη του καρκίνου), σπάει τα λιπίδια στο αίμα, βοηθάει την αποσυμφόρηση και την αναπνοή.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη ως αλοιφή για τους ρευματισμούς.

 

Το τσάι και η ΟΜΟΡΦΙΑ...

Το πράσινο τσάι παρεμποδίζει την γήρανση.  Έχει παρατηρηθεί ότι όσο μεγαλύτερη είναι η συγκέντρωση των δυνατών αντιοξειδωτικών βιταμίνης Ε και C, τόσο περισσότερο ζούμε.  Το πράσινο τσάι που είναι πλούσιο σ΄ αυτές τις βιταμίνες, διαθέτει την αντιοξειδωτική ικανότητα. Αν λάβουμε δε υπόψιν, τη δήλωση του καθηγητή Okuda, η κατεχίνη στο πράσινο τσάι είναι 20 φορές πιο δυνατό αντιοξειδωτικό από τη βιταμίνη Ε. Αυτά τα αποτελέσματα βεβαίως, προέρχονται από εργαστηριακά τεστ και πρέπει να περιμένουμε για να πούμε στα σίγουρα ότι υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της αντιοξειδωτικής λειτουργίας του πράσινου τσαγιού και της επιμήκυνσης της ζωής.

Μέχρι τότε, μείνετε πιστοί στην άποψη  των ταοϊστών που ισχυρίζονται ότι αποτελεί συστατικό του ελιξήριου της αθανασίας.

 

Το τσάι και η ΠΡΑΚΤΙΚΗ...

Μπορείτε να το δοκιμάσετε (θεωρητικά πάντα μιλώντας) σε 3 μορφές:

Βραστό (Δυναστεία Τανγκ): μαλακώνετε τα φύλλα στον ατμό, τα κοπανίζετε σε ένα γουδί, τα πλάθετε σε πίτα στερεής μορφής και το βράζετε μόνο του ή μαζί με ρύζι, πιπερόριζα, πορτοκαλόφλουδες, μπαχαρικά και γάλα.

Χτυπητό (Δυναστεία Σουνγκ): αλέθετε τα φύλλα σε πέτρινο μύλο, ώσπου να γίνουν σκόνη. Ύστερα, ακολουθείτε ακριβώς τα βήματα του στιγμιαίου ζεστού καφέ(!). Το χτυπητήρι μόνο παρακαλώ να είναι λεπτό, από σχίζα μπαμπού... 

Βουτηχτό (Δυναστεία Μινγκ): είναι αυτό που ξέρουμε όλοι.

 

Το τσάι και η ΑΠΟΛΑΥΣΗ...

Και όταν λέμε απόλαυση, εννοούμε ότι το πίνουμε με άποψη και επιχειρήματα. «Δεν έχει την προπέτεια του κρασιού, την αμηχανία του καφέ, ούτε την ανόητη αθωότητα του κακάο»

Μεγάλη σημασία για το δρόμο του τσαγιού, έχει η έννοια «Kokoro ire». Αποτελείται από δύο σύμβολα εκ των οποίων το πρώτο σημαίνει «καρδιά, -πνεύμα, -ψυχή, -διάθεση» και το δεύτερο σημαίνει «βάλε τα». Με άλλα λόγια, ο προσκαλών, βάζει όλη του την ύπαρξη στην προετοιμασία για μια συνάντηση και παίζει το ρόλο  του με την πρόθεση να δημιουργήσει μια κατάσταση στην οποία ο προσκαλεσμένος μπορεί να βρει σιωπή και χαλαρότητα. Ο προσκεκλημένος μπαίνει στο χώρο του τσαγιού με την πρόθεση να δώσει στον οικοδεσπότη, όλη του την καρδιά και το πνεύμα, μέσα από την ανοιχτή του αποδοχή για όλα αυτά που κάνει ο οικοδεσπότης γι΄ αυτόν.

Κάθε συνάντηση τσαγιού είναι μια ευκαιρία για μια εμπειρία, που στη ζωή είναι μοναδική και ανεπανάληπτη!

 

Το τσάι και η ελληνική ΑΓΟΡΑ....

Αν θελήσετε να το ψάξετε λίγο περισσότερο, θα εκπλαγείτε και θα ζαλιστείτε! Αν μέχρι τώρα ξέρατε τα Lipton,  και οι πιο εστέτ τα Fauchon, δηλαδή μαύρο με διάφορα αρωματικά όπως γιασεμί, βερύκοκο κλπ., άντε και ένα earl gray, ξεχάστε όλα αυτά και πάμε να προσκυνήσουμε την πραγματική Βασίλισσα των Καμελιών, μια που το επιστημονικό όνομα του τσαγιού  είναι Camelia Sinensis !

Τι μπορείτε να βρείτε στην Ελάδα;

Τα πάντα, αν... ψάξετε! 

Ξεκινήστε από τον Στέφανο Παπατζιάλα και την ευγενική γυναίκα του. Η οδός που πρέπει να θυμάστε: Νοταρά 21, ένα δρομάκι στον Πειραιά, τηλ. 4118067.  Ξεχάστε τη λέξη εμπόριο, γιατί οι άνθρωποι δίνουν την ψυχή τους μόνο για την έρευνα, την ποιότητα και τη γνώση. Πριν σας πουλήσουν, θα σας μυήσουν στα μυστικά του τσαγιού. Μας ζήτησαν να κλείσουμε τα μάτια μας και να μυρίσουμε το ίδιο τσάι σε κατώτερη, μέση και ανώτερη ποιότητα. Μας είπαν ότι οι αρωματοποιοί στο Παρίσι εξασκούν την ευαισθησία της μύτης τους στο τσάι γιατί έχει λεπτό άρωμα. Με υπομονή και χαρά μας δείξανε και μας μιλήσανε για τα 300 είδη τσαγιού που έχουν. Άλλα τα φέρνουν από φημισμένους κήπους, άλλα τα φτιάχνουν οι ίδιοι, και άλλα τα εξάγουν.

Μια που είναι από τους πιο ειδικούς και έντιμους εισαγωγείς, μας αποκαλύψανε πολλές ιστορίες, τόσο για το πως καλλιεργείται το τσάι στην Κίνα, όσο και για το πως να πίνουμε το κάθε είδος.

Δοκιμάσαμε και "ευφρανθήκαμε" από απόλαυση:

Καπνιστό πράσινο, (για απογεύματα με ένα πιάτο αλλαντικών και αλμυρών τυριών),  Pi Lo Chun (είναι αυτό που σας είπα το φυλλαράκι με το χνούδι, όπου τα τεϊόδεντρα μεγαλώνουν σε φυτείες ανάμεσα σε δέντρα ροδακινιάς, δαμασκηνιάς και βερικοκιάς, έτσι τα φύλλα νοτίζουν από τα ανθισμένα λουλούδια των δέντρων και στο τέλος αναδύουν ένα σπάνιο άρωμα), πέρλες γιασεμιού (από τα πιο σπάνια στον κόσμο), Orange Pekoe, καταπληκτικής ποιότητας Darjeeling, Jasmin mini tuo Cha, μαύρο αλλά και πράσινο Earl Gray, λευκό τσάι(!) και τέλος ένα δικό τους μεσογειακό χαρμάνι με φρούτα που κάνει θραύση στους Άγγλους.

Συμβουλή:

1. αν είστε αμύητος, μην πάτε κατευθείαν στα ακριβά, δεν θα τα εκτιμήσετε. Ξεκινήστε από τη βάση και ανεβείτε σιγά σιγά.

2. οι τιμές αναφέρονται συνήθως στα 100 γραμμάρια. Μην τρομάξετε με μερικές απ΄ αυτές, πρώτον γιατί όσο ανεβαίνει η ποιότητα τόσο ελαττώνεται η ποσότητα που χρησιμοποιούμε, αλλά και γιατί ο κ. Παπατζιάλας μπορεί να σας βάλει και μόνο 10 γραμμάρια για να το δοκιμάσετε και να το έχετε πάντα φρέσκο. Αξίζει σίγουρα τον κόπο και προετοιμαστείτε όχι για μια επίσκεψη, αλλά για μια "εξερευνητική περιπέτεια" που μπορεί να κρατήσει και ώρες.

Άλλα καταστήματα στα οποία μπορείτε να βρείτε τσάι σε αξιοπρεπή ποιότητα είναι συνήθως όσα μαγαζιά έχουν βιολογικά προϊόντα. Αποφύγετε  όσα περιγράφουν ένα γενικό είδος με πολλές γεύσεις φρούτων που συνήθως προσπαθούν να καλύψουν την ακαθόριστη και ίσως κακή ποιότητα τσαγιού.

Ξεχωρίσαμε το ιαπωνικό πράσινο  Goettertee από οικολογική καλλιέργεια σε πολλά τέτοια μαγαζιά,  τα φακελάκια Pop's cup, Madras και Champion, στα s/m "Ατλάντικ" και "Γαλαξίας" και για το καλοκαίρι έτοιμο φτιαγμένο "green tea με ginseng και μέλι" της εταιρείας Arizona στα s/m "Σκλαβενίτης", σε μια υπέροχη ζωγραφιστή γυάλινη φιάλη, που μετά το τσάι την κρατάτε για διακόσμηση.

Συμβουλή:

1. όταν ψωνίζετε στο super market, ψάξτε τα ψιλά γράμματα. Μην αγοράσετε ο,τιδήποτε γράφει παραγωγή Αφρικής γιατί χάσατε!

2. Θυμηθείτε ότι σε όλον τον κόσμο τα φακελάκια είναι δύο γραμμαρίων. Ο,τιδήποτε λιγότερο είναι ... λιγότερο.

 

Το τσάι, αν ταξιδεύετε στην ΕΥΡΩΠΗ...

Στην Αγγλία, ο Hi Ching, διευθύνει το "Teatotal", έναν οργανισμό που σκοπεύει να γίνει ο μεγαλύτερος "οίκος" τσαγιού της Ευρώπης. μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο τηλέφωνο 020 7538 5422, ή στο e-mail: Teatotal@talk21.com.

Στη  Βιέννη, επισκεφτείτε την ευγενική κυρία στο ισόγειο του πολυκαταστήματος "The und The" στην κεντρική πλατεία της Stephan Kirche . Αν θέλετε να αισθανθείτε κι εσείς αυτοκράτορας, βάλτε το χέρι χωρίς δεύτερη σκέψη στην τσέπη και αγοράστε μερικά χειροποίητα Yu Lian πράσινου τσαγιού  (750 δρχ. το ένα = 750 δρχ. η μία κούπα που θα πιείτε) . Όταν ανοίξουν σαν λουλούδι μέσα στο νερό, μια γιρλάντα με μικρότερα άνθη περασμένα σε μια κλωστή, θα ξεδιπλωθεί μέσα στην κούπα σας, χαρίζοντάς σας ένα μοναδικό θέαμα ομορφιάς, έτσι όπως μόνο οι ανατολικοί ξέρουν να τη γεύονται, …σιωπώντας...

Στο Μόναχο, στο κέντρο, πίσω από το Haus  der Kunst (μέσα στον μεγάλο Englische Garten), υπάρχει μια μικρή νησίδα. Πάνω της είναι χτισμένος ένας πανέμορφος οίκος τσαγιού, σύμφωνα με τα ανατολικά πρότυπα, ο «Kan Sho An». Εκεί τους καλοκαιρινούς μήνες, γίνονται ανοιχτές επιδείξεις της τελετουργίας του τσαγιού. Μην χάσετε την ευκαιρία.

 

Τσαγιέρες YIXING (γίσιν)...

Παράγονται  με ξεχωριστό τρόπο, μόνο από τον ειδικό πηλό που βρίσκεται στην πόλη Yixing της Κίνας. Κυρίως συγκρατούν το άρωμα του τσαγιού μέσα στους πόρους, έτσι στην κάθε τσαγιέρα βράζουμε μόνο ένα είδος τσαγιού, ώστε μετά από συνεχή χρήση, το τσάι να γίνεται πιο αρωματικό, τόσο,  που αν κάποτε ξεμείνετε από τσάι και βράσετε σκέτο νερό, να σας δώσει η ίδια η τσαγιέρα πια μια κούπα αρωματικό τσάι. Στο τεϊοπωλείο "Madras" του Στέφανου Παπατζιάλα, βρήκαμε αυθεντικές τσαγιέρες Yixing, που συνοδεύονται από πιστοποιητικό αυθεντικότητας. (φαίνονται ακριβές, αλλά υπάρχει λίστα αναμονής από τους κινέζους για να τις αγοράσει κάποιος, έτσι θεωρούνται σπάνιο είδος και δύσκολα έρχονται στην Ελλάδα).

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ....

· (για προχωρημένους αναγνώστες, υπάρχει μια σημαντικότατη και άκρως ποιητική ανάλυση, κυρίως απ΄ την πλευρά της φιλοσοφίας, και αν θέλετε να ξεκαθαρίσετε σε ένα επίπεδο, Βουδισμό - Ζεν - Ταοϊσμό - Κομφουκιανισμό): Okakura Kakuzo, «Το βιβλίο του Τσαγιού». Μπορείτε να το βρείτε μόνο στις εκδόσεις Γαβριηλήδη, στη Μαυρομιχάλη, απέναντι από το Χημείο -υπάρχουν 4,5 ακόμη αντίτυπα.

· Κι αν αυτό δεν σας είναι αρκετό και επιμένετε να μάθετε περισσότερα για τον κόσμο του Λου Βου, προστάτη θεού του τσαγιού, και στην «Τσα Κινγκ» (Ch'a Ching), την Αγία Γραφή του, μπείτε στο Internet, βάλτε στη μηχανή αναζήτησης «tea» ή «chado» και καλό ξενύχτι!

 

ΑΚΟΥΣΤΕ...

ee und Klang", ένα μοναδικό CD 60΄ (ISBN 3-7626-8790-0). Aρκεί για να σας μεταβιβάσει την λεπτή αρμονία της τελετουργίας του τσαγιού, με παραδοσιακά όργανα όπως κινέζικο φλάουτο ναού, ινδικά τάμπλας και σιτάρ. Μπορείτε να το παραγγείλετε στο "www.hermann-bauer.de".

 

ΣΥΝΤΑΓΗ της προετοιμασίας,

όπως κάνουμε το τσάι στη Δύση

Πρέπει να πούμε ότι δεν υπάρχει μια συνταγή, αλλά προσαρμόζουμε τον τρόπο ανάλογα με την ποιότητα.

1. Ζεσταίνετε την τσαγιέρα, ξεπλένοντάς την με ζεστό νερό.

2. Βάλτε ένα κουταλάκι του γλυκού τσάι ή ένα φακελάκι για κάθε άτομο και ένα επιπλέον «για την τσαγιέρα».

3. Ρίξτε από πάνω ζεστό νερό (προσοχή να μην βράζει). Το νερό προτιμήστε να είναι εμφιαλωμένο από πηγή και όχι απλά επιτραπέζιο. Έχει διαφορά στη γεύση και λίγο καιρό μετά θα αρχίσετε να την καταλαβαίνετε (εξάλλου αυτό το νερό είναι καλύτερο ενεργειακά, για να μην σας πω, ότι το λιωμένο χιόνι θεωρείται το καλύτερο νερό από τους ειδικούς του τσαγιού και πιο καθαρό απ΄ αυτό που βγαίνει από τη γη).

4. Αφήστε το τσάι 3΄-5΄.

5. Σουρώστε το και σερβίρετε.

 

Επειδή όμως όσοι Κινέζοι και Ιάπωνες γνωρίζω, «ανατριχιάζουν» με αυτόν τον τρόπο παρασκευής, θα σας δώσω και τον δικό τους τρόπο τον οποίο προσωπικά χρησιμοποιώ, όπως μου το έμαθε ένας φίλος μου από το Βιετνάμ:

 

  1. Ζεστάνετε  πάλι την τσαγιέρα ξεπλένοντάς την με ζεστό νερό.

  2. Βάζω στο ειδικό μπαμπουδένιο καλαθάκι για το τσάι μερικά φύλλα ή αν το τσάι είναι χοντροκομμένο, ή γεμίζω ένα πάνινο ειδικό καλαθάκι τσαγιού αν το τσάι είναι ψιλοκομμένο  με όση ποσότητα θέλετε (ισχύει και εδώ ένα κουταλάκι για κάθε άτομο και ένα για την τσαγιέρα).

  3. Το κρατάτε πάνω από την τσαγιέρα και ρίχνετε από πάνω το ζεστό νερό αργά να περάσει μια φορά. (προσωπικά το βρίσκω πολύ ελαφρύ και το περνάω δύο φορές). Αυτό ήταν! Τώρα μπορείτε να δροσιστείτε.

 

Γενικές Συμβουλές:

1. όχι πολλά ανακατέματα, αφήστε το τσάι ήσυχο.

2. αν χρησιμοποιείτε κούπα και φακελάκια, προς Θεού, όχι πάνω κάτω το φακελάκι όπως δείχνει η διαφήμιση. Θα πετύχετε με τη διαφορά της θερμοκρασίας ένα κακό τσάι γεμάτο τανίνες.

3. στο καλής ποιότητας τσάι, αφήστε τα φύλλα να μουσκέψουν στην σκεπασμένη κούπα σας, πιείτε και ξαναγεμίστε μερικές φορές, χωρίς να τα αφαιρέσετε. Πράγματι, επειδή είναι καλό δεν θα πικρίσει.

4. να θυμάστε τη «μαγική» φράση «kokoro ire» πριν ξεκινήστε!

 

 Κι ένα επιδόρπιο

«ΚΡΕΜΑ ΤΣΑΓΙΟΥ ΜΕ ΔΑΜΑΣΚΗΝΑ.....»

Υλικά για 4 άτομα

4 φύλλα άσπρη ζελατίνα, 50gr έτοιμο βρασμένο μαύρο τσάι Earl Gray, 100 gr. ζάχαρη, 3 κρόκους αυγού, 100γρ. γάλα, 200 γρ. γλυκιά κρέμα γάλακτος, μισή δόση βανίλια, ένα ποτήρι Armagnac με το οποίο μουσκεύετε 10 δαμάσκηνα χωρίς κουκούτσι.

 

1. Μαλακώνετε 3 φύλλα ζελατίνας σε κρύο νερό. 2. Χτυπάτε με μίξερ τη ζάχαρη και τους κρόκους να γίνουν αφρός. Βράστε τα  50 γρ. έτοιμο (υγρό) τσάι, με 50 γρ. κρέμα γάλακτος, το γάλα και τη βανίλια. Παίρνετε την κατσαρόλα από τη φωτιά. 3. Ρίχνετε ανακατεύοντας ελαφρά το χτυπημένο αφρό του αυγού. Προσθέτετε τη μαλακωμένη ζελατίνα όσο είναι ακόμα ζεστή. 4. Μέχρι να αρχίσει να πήζει, χτυπήστε την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και προσθέστε την, ανακατεύοντας προσεκτικά. 5. Στραγγίξετε τα δαμάσκηνα, κόψτε τα μισά  σε μικρά κομματάκια και ανακατέψτε τα μέσα στην κρέμα. Τα άλλα μισά χρησιμοποιήστε τα για γαρνίρισμα. 6. Μαλακώνετε το άλλο φύλο ζελατίνας σε κρύο νερό και διαλύστε το σε 125 γρ. ζεστού Armagnac. Aφήστε το να κρυώσει και χύστε το πάνω από την κρέμα..  7. Βάλτε την να κρυώσει για να σερβιριστεί.

 

 

επιστροφή στην αρχή της σελίδας

 

 

ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

 

Αγαπητοί μου φίλοι, ό,τι χαρήκαμε χαρήκαμε, ό,τι γλεντήσαμε γλεντήσαμε, πάει πια περάσανε οι γιορτές και τα πανηγύρια πάνε και οι Απόκριες με τις απίθανες Κυριακές της, ήρθε καιρός για νηστεία, για να μην σας πω και προσευχής(!)

Άκουσα ένα "ωχ";

Βιάζεστε να γυρίσετε σελίδα;

Μείνετε μαζί μας (έτσι σας τρομάξαμε λίγο στην αρχή αναπολώντας το πειραχτικό πνεύμα των καλικάντζαρων) και σας υποσχόμαστε να περάσουμε ωραία (που θα ΄λεγαν και στα τηλεοπτικά κανάλια) σε ένα αποκαλυπτικό ταξίδι στον μαγικό κόσμο της ...νηστείας!

 

Καταρχήν για να περάσουμε ωραία χρειαζόμαστε χάρτη και οδηγό.

"Χάρτη" θα πάρουμε το "ΟΨΟΠΟΙΩΝ ΜΑΓΓΑΝΕΙΑΙ ήγουν ΚΑΛΟΓΗΡΙΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ"  και "οδηγό" τον Αρχιμανδρίτη Δοσίθεο. Σας φάνηκε λίγο βαρύ; Σας βεβαιώ είναι ελαφρότατο.

Ένα βιβλίο γεμάτο χιούμορ, γνώσεις, παλμό, ζωντανή γλώσσα, αστείες ιστορίες, αγάπη και ταπείνωση.

Τι θα πει "οψοποιών μαγγανείαι"; Μας το λέει ο ίδιος: "μάγια των μαγείρων".

Μάγια λοιπόν χρειάζονται για να μεταμορφώσεις μια περίοδο  νηστείας σε πραγματική απόλαυση με απίστευτη ποικιλία.

 

Αλλά τα πραγματικά μάγια χρειάζονται για να ανοίξουμε το πνεύμα, την ψυχή και τα μάτια μας σε κάτι πέρα από το συνηθισμένο, να ξαναθυμηθούμε οι μεγαλύτεροι ή να θελήσουμε να πειραματιστούμε και να γνωρίσουμε πρώτη φορά αν είμαστε νεότεροι και έχουμε μεγαλώσει κάπου μεταξύ σουβλατζίδικου και fast food, την αυθεντική γεύση της ζωής με τα πρωταρχικά υλικά. (τώρα που βρέθηκε και η πρώτη τρελή αγελάδα στις φάρμες της MacDonald, μην το συζητάμε ...)

Πρωταρχικά, άγνωστα ή ξεχασμένα αλλά όχι λίγα.

 

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

10 διαφορετικές συνταγές με μανιτάρια (καμία αλά κρεμ!), κουκιά, κολοκυθολούλουδα, ταχίνι, αγκινάρες, πράσα, μαραθόπιτες, άλλες 10 συνταγές με μελιτζάνες, κόκκινη σκορδαλιά, πίτσα(!), τουρσιά, χορτόψωμα, 9 σάλτσες, μαγειρίτσα, ρεβυθοσαλάτα, κανελλόνια με τόνο και ένα σωρό  απλές αλλά γευστικές σούπες περνάν από  μπροστά μας, στέλνοντας την Fusion κουζίνα και εκείνα τα napoleon στα αζήτητα ....

Κι αν πιάσουμε τα θαλασσινά, ξελιγωνόμαστε με κάτι καβουροπόδαρα, ψαροκεφτέδες, ταραμολουκουμάδες πανηγυρικούς, καλαμάρια με άγρια χόρτα, χταπόδια στιφάδο, κάτι ροφούς αχνιστούς, μπακαλιάρους με σελινόριζα, κουνουπίδι σουφλέ, κρέπες και πάει λέγοντας....

375 συνταγές και 54 αλάδωτα για γενναίους είναι αρκετά όχι για 40 ημέρες, αλλά για έναν ολόκληρο χρόνο.

Νομίζετε πως εδώ τελειώσαμε;

Σ΄ όλα τα παραπάνω δεν βάλαμε τα γλυκά.

Δίπλες, καρυδόπιτες, κανταΐφια, μπουρέκια, μπουγάτσες, παγωτά, ρυζόγαλα, χαλβάδες, και κόλλυβα, κρέμες, μηλόπιτες, μέχρι νες καφέ με ταχίνι (είπαμε, ο παππούλης είναι μοντέρνος!) 13 αρτυμένα, 20 λαδερά και 16 αλάδωτα, σύνολο 49 γλυκά! (όλα μαζί 478 συνταγές).

 

Και πολλές ιστορίες όχι μόνο για μοναχούς, αλλά και για χαρτόμουτρα(!), όπως ο Δούκας του Σάντουιτς, απ΄ όπου πήραν το όνομά τους τα σάντουιτς.

Επίσης πρακτικές συμβουλές, σοφούς μύθους, και επιπλέον "το καρφί του Χότζα"!

Τι είναι αυτό; Μα είναι το μυστικό για να γίνει νόστιμο το κάθε πιάτο. Δεν θα σας το πω, για να πάτε να αγοράσετε το βιβλίο και να το διαβάσετε.

Η έκδοση (έχει φτάσει πια την 5η) είναι της ιεράς μονής Τατάρνης και εμείς το βρήκαμε στο ιερατικό βιβλιοπωλείο που είναι στη Μαυρομιχάλη, απέναντι από το Χημείο.

 

Και για να μη σκεφτείτε, καλά όλα αυτά, αλλά τι χρειάζονται, θα σας προλάβω λέγοντάς σας ότι η αποτοξίνωση βελτιώνει τη νοητική συγκέντρωση και τη μνήμη μας. Η δε νηστεία, (που σε καμμιά περίπτωση δεν είναι τιμωρία, πολύ δε περισσότερο αυτοτιμωρία), είναι μια ευκαιρία για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να εισέλθουμε σε βαθύτερα μέρη της προσωπικότητάς μας. Από την εμπειρία μου αρκετά χρόνια στο διαλογισμό και σε ομάδες μεταφυσικής και αυτογνωσίας, έχω παρατηρήσει ότι μετά ή κατά την περίοδο της νηστείας, έχουμε βαθιές ενορατικές εμπειρίες, και γενικά αισθανόμαστε μια εσωτερική και εξωτερική ευεξία. Η νηστεία δηλαδή, επιδρά με κάποιον μαγικό τρόπο στην ψυχοσωματική μας κατάσταση, χαρίζοντάς μας ευφορία, δύναμη και αισιοδοξία.

 

Και επειδή αυτή η περίοδος μπορεί να χρησιμεύσει και σαν αποτοξίνωση, αλλά και για μια καλή αρχή για υγιεινότερες συνήθειες στη διατροφή, ήρθε νομίζω η ώρα, οι νύξεις που κάναμε στα προηγούμενα τεύχη για τα βιολογικά προϊόντα να γίνουν πιο συγκεκριμένες, με την υπόσχεση σε επόμενα τεύχη να επεκταθούμε κι άλλο.

Νομίζω ότι μετά και τις πρόσφατες αποκαλύψεις για το ουράνιο και το πλουτώνιο, γίνεται επιτακτική η ανάγκη για συνειδητή απαίτηση καθαρής τροφής.

 

Κάναμε μια βόλτα στην αγορά και σας μεταφέρουμε:

Υπάρχουν βιολογικά πιστοποιημένα, βιολογικά απιστοποίητα και βιολογικά "μαϊμούδες".

Τα πιστοποιημένα είναι από συγκεκριμένους οργανισμούς (όπως η ΔΗΩ), καλύπτονται από τη σχετική νομοθεσία που απαιτεί αυστηρούς κανόνες και ελέγχους και το γράφουν.

Αυτά που γράφουν σε μεταβατικό στάδιο, σημαίνει ότι γίνεται βιολογική καλλιέργεια αλλά δεν έχει περάσει το αναγκαίο χρονικό διάστημα για να καθαριστεί το έδαφος.

Τα απιστοποίητα, κυρίως φρούτα και λαχανικά, εκεί θεός και ψυχή τους, πρέπει να έχετε εμπιστοσύνη στο μαγαζί που αγοράζετε και εκείνοι αντίστοιχη εμπιστοσύνη σε καλλιεργητές.

Τα "μαϊμούδες", είναι όσα γράφουν οικολογικά, σπιτικά, υγιεινά, αγνά, φυσικά, παραδοσιακά και άλλα τέτοια ωραία, χωρίς πουθενά να αναγράφεται κάτι συγκεκριμένο και για πιστοποίηση ούτε κουβέντα! (χωρίς αυτό να αναιρεί όλες τις παραπάνω ιδιότητές τους)

Σε πολλά μέρη επίσης πουλούν ανάμικτα βιολογικά και μη, έτσι τα μάτια σας δεκατέσσερα, και ρωτάτε συνεχώς για το καθένα. Μην ντρέπεστε, ακόμη κι αν γίνεστε "σπαστικοί", πρώτον γιατί με την υγεία μας δεν παίζουμε, δεύτερον γιατί αυτά που πλασάρονται ως βιολογικά είναι κατά πολύ ακριβότερα, οπότε, ναι, θέλω να ξέρω ότι πληρώνω για κάτι που πραγματικά είναι αυτό που νομίζω.

Επίσης διαβάζετε τα ψιλά γράμματα. Κάποια προϊόντα περιέχουν ένα συστατικό βιολογικής καλλιέργειας και τα υπόλοιπα  ένας θεός ξέρει τι και από που είναι.

Παράδειγμα κάτι βιολογικά(;) φρουτογιαουρτογαλατάκια. Γράφουν ότι είναι βιολογικός ο χυμός φρούτου, βιολογική η ζάχαρη αλλά για το βασικό συστατικό που είναι το γιαούρτι γράφουν απλά γιαούρτι αποβουτυρωμένο.

 

Ξεκινάμε λοιπόν:

Καταστήματα

u "Madal Bal", τηλ. 8677562, Σικίνου 2 και Φωκίωνος Νέγρη στην Κυψέλη. Εκεί θα βρείτε το σιρόπι δέντρων (από φοίνικα άρρεν και σφένδαμο) για κούρα αποτοξίνωσης σύντομης, μεσαίας ή μεγάλης διάρκειας.

Εδώ επίσης δοκιμάσαμε και το φυσικό, σαμπανιζέ ποτο-αναψυκτικό "Chi". Ζωντανό, ενεργειακό, από ρίζες, βότανα, λουλούδια ή πράσινο τσάι.

u "Το Περιβόλι της Οικολογίας", τηλ. 3847766, Αν. Μεταξά 13-15, στα Εξάρχεια. Οι πιο παλιοί και οι πιο έντιμοι.

Αυγά, λαχανικά και φρούτα, όσπρια και ξηροί καρποί. Επίσης αλεύρι, πληγούρι και πολλά κρασιά βιολογικής καλλιέργειας. Τώρα, που η Ευρωπαϊκή Ένωση επέτρεψε την εισαγωγή μεταλλαγμένου αμπελιού, είναι καιρός να τα γνωρίσουμε κι αυτά.

u "Το Μιτάτο", τηλ.7485840, 7775030, Σεβαστουπόλεως 28 & Φωκίδος, Αμπελόκηποι.

Δεν έχει τόση ποικιλία από βιολογικά, αλλά φέρνει ντόπια προϊόντα, που δύσκολα μπορείτε να τα βρείτε αλλού. Βιολογικό κρητικό λάδι, αλλά και στάκα (η πέτσα από το γάλα). Έρχεται κάθε Τρίτη, προλάβετε γιατί τελειώνει. Αλείψτε με στάκα μια φέτα μαύρο ψωμί, βάλτε και λίγο μέλι από πάνω και ταΐστε ήσυχοι τα παιδιά σας. Πλήρες δεκατιανό ή απογευματινό γεμάτο ενέργεια. Ελιές σε ποικιλίες που μόνο στην Κρήτη βλέπουμε, πεντανόστιμες, τοσοδούλες, ή πράσινες τσακιστές και κρασί σπιτικό ποικιλία Μαρουβά (είναι μόνο για όσους ξέρουν, μη χάσετε την ευκαιρία να το δοκιμάσετε), 5 ή 10 ετών. Να σας πω και το καλύτερο; Σας φέρνει κατόπιν παραγγελίας, χόρτα από την Κρήτη. Πως αλλιώς θα φτιάξουμε τις σουπιές του καλόγερου Δοσίθεου;

u "Bionatura", τηλ. 8040099, Λεωφ. Δημοκρατίας 2, στα Μελίσσια.

Όπα, εδώ σας τσάκωσα. Το πρώτο delicatessen βιολογικών προϊόντων. Για γκουρμέ γευσιγνώστες καταναλωτές. Από που να αρχίσω δεν ξέρω. Θα παραλείψω τα αλλαντικά αυτή τη φορά για να μην σας σκανδαλίσω, τώρα που πήρατε(;) την απόφαση για αποτοξίνωση. Δοκιμάσαμε τυριά: υπέροχο comte, μεστό ροκφόρ και χάρμα παρμεζάνα, επίσης γκούντα με βασιλικό και όλα αυτά από φάρμες που το χορτάρι που τρώνε τα ζώα, είναι φυτεμένο από τους ίδιους (ξεχάστε τα κρεατάλευρα). Ακόμη μανιτάρια αποξηραμένα άγρια και όχι καλλιεργημένα, σάλτσες pesto και ρόκας, μέλια και σοκολατίτσες με αμάρανθο. Λάδι βιολογικό από το μοναστήρι Τοπλού της Κρήτης, και τέλος μπορείτε να βρείτε άγριους σολομούς, ιρανικό χαβιάρι σε 4 κατηγορίες και χέλι. Κάνουν αποστολές, έχουν πιστωτικές κάρτες και κάθε Δευτέρα έχουν ημέρα γευσιγνωσίας, για να μπορείτε να δοκιμάσετε τα πάντα!

u Βιόκοσμος, τηλ. 3633502, Σόλωνος 77.

Εμείς πηγαίνουμε μόνο τα Σάββατα που είναι εκεί ο Λεωνίδας. Τις υπόλοιπες ημέρες η εξυπηρέτηση είναι ανύπαρκτη και η αδιαφορία σπάει κόκαλα. Μπορείτε να βρείτε πατέ λαχανικών, διάφορα φύτρα, ταχίνι αλλά και απορρυπαντικά φιλικά στο περιβάλλον.

 

(ό,τι άλλο βρείτε στη γειτονιά σας, ενημερώστε τη στήλη να το επισκεφθούμε)

 

Υπαίθριες αγορές:

Κάθε Παρασκευή στην πλατεία Δεξαμενής στο Κολωνάκι και κάθε Σάββατο σ-

το κτήμα Πάτμου και Καραβία γωνία στα Πατήσια.

Βραδινή έξοδος:

Δίαυλος, Δράκου 9 στο Κουκάκι. Ζωντανή μουσική και οικολογικός μπουφές.

Σπουδές:

Υπάρχουν και τέτοιες; Βεβαίως υπάρχουν. Αν θέλετε να ασχοληθείτε με τις «βιολογικές-βιοδυναμικές φυτροθεραπευτικές καλλιέργειες», απευθυνθείτε στο Natural Health Science, τηλ. 9837344, στο Παλαιό Φάληρο και παρακολουθήστε ένα ακαδημαϊκό έτος.

 

Καλή Σαρακοστή λοιπόν και καλό ψάξιμο....

 

Συνταγή: (από το βιβλίο Οψοποιών Μαγγανείαι)

"Ταραμολουκουμάδες πανηγυρικοί"

Υλικά:

1/2 μάτσο άνιθο, 1/2 μάτσο μάραθο, 1 μάτσο κρεμμυδάκια, 1 μαϊντανό, 4-5 κρεμμύδια ξερά, 8-10 σκελίδες σκόρδο, λίγο κόκκινο πιπέρι καυτερό, 2-3 κουταλιές ταραμάς Σουηδίας (αν δεν σας φαίνεται ακριβός), αλεύρι φάριν-απ, (ή αλεύρι μαλακό και μαγιά μπύρας, ή αλεύρι και προζύμι -είπαμε ο παππούλης είναι πρακτικός και μας λέει όλες τις δυνατότητες δίνοντας σε μας τη δυνατότητα επιλογής)

 

Λιώνουμε σε λίγο χλιαρό νερό τον ταραμά. Ρίχνουμε όλα τα υλικά μέσα ψιλοκομμένα και αλεύρι τόσο ώστε να γίνει πηχτή η ζύμη (όπως στους λουκουμάδες). Τηγανίζουμε σε χαμηλή φωτιά να μην "αρπάξουν" και σερβίρουμε.

 

Συμβουλή: για να μην κάνουν "κρόσσια" και γωνίες, αλλά να είναι στρογγυλεμένοι, κόβουμε τη ζύμη με ένα κουταλάκι του γλυκού που έχουμε πάντα στο νερό και το καθαρίζουμε. Ρίχνουμε τη ζύμη στην παλάμη και την στρογγυλεύουμε, ξαναβουτάμε το κουταλάκι στο νερό, την παίρνουμε προσεκτικά και τη ρίχνουμε στο λάδι.

 

 

επιστροφή στην αρχή της σελίδας

 

 

ΑΙΓΥΠΤΟΣ

 

Αίγυπτος, ακολουθώντας τα ίχνη του Σόλωνα και του Πυθαγόρα, ψάχνοντας τα αρχαία Αιγυπτιακά μυστήρια, αλλά και μαγεμένοι από το σύγχρονο αραβικό πολιτισμό, το τραγούδι, τα παζάρια, τα αρώματα, τους αισθησιακούς χορούς, τις γεύσεις.....

Αίγυπτος, αυτή δηλαδή που βρίσκεται κάτω από το Αιγαίο, ακόμη και το όνομά της Ελληνικό και άγνωστο πόσα ακόμη θα ανακαλύψουμε ότι μας συνδέουν μαζί της.

Ξετυλίγω το μαγικό νήμα  των δύο προηγούμενων ταξιδιών που οργάνωσα  και έχω την προσμονή του τρίτου που θα πραγματοποιηθεί σε λίγες ημέρες, (ίσως τώρα που διαβάζετε το Astra & Όραμα, να πλέουμε ήδη με μια φελούκα στο Νείλο, ή μπορεί ακόμη να βρισκόμαστε πάνω σε μια καμήλα, σε μια σιωπηλή βόλτα μέσα στην έρημο, με συντροφιά μόνο τον αέρα και τους αμμόλοφους). 

 

Κάιρο

Το πρώτο πράγμα που θυμάσαι από το Κάιρο είναι το πολύβουο πλήθος, τα χιλιάδες κορναρίσματα των αυτοκινήτων, μια και τα φανάρια σπανίζουν και τους περιπλανώμενους πωλητές που σε καλωσορίζουν το πρωί με φρέσκες γιρλάντες για το λαιμό από αρωματικά φούλια στην εξωπραγματική τιμή των 100 δραχμών. Σε κάθε γωνιά χουρμάδες και ζουμερά μάνγκο. Σε κάθε ταξί και ένας πρόθυμος ξεναγός. Σε κάθε μαγαζί και ένα ραδιοφωνάκι με τη φωνή του ιμάμη. Γεμίζουμε από τις πρώτες εικόνες μέχρι να φτάσουμε στο Φαραωνικό Χωριό, πρώτη στάση του ταξιδιού μας.

 

Φαραωνικό χωριό

Φανταστείτε κάτι σαν την Ντίσνεϋλαντ του Καΐρου!  ένα ολόκληρο χωριό έχει στηθεί πάνω σ΄ ένα νησάκι μέσα στο Νείλο, το οποίο περιπλέουμε με φελούκες. Ακούμε να μας διηγούνται την ιστορία της Ίσιδας και του Όσιρι, ενώ μπροστά στα μάτια μας, σε κάθε καλύβα ξετυλίγεται ζωντανά και ένα διαφορετικό κομμάτι ζωής της αρχαίας Αιγύπτου. Ντυμένοι με αρχαία Αιγυπτιακά ρούχα, κοπέλες και αγόρια, μέσα σε παπύρους και χουρμαδιές, μας δείχνουν πως ζυμώνουν και ψήνουν το ψωμί, πως ανάβουν φωτιά, πως ψαρεύουν, πως φτιάχνουν παπύρους και πως σκαλίζουν τα ιερογλυφικά.  Νιώθουμε ότι έχουμε μεταφερθεί στον χρόνο και ήδη είμαστε έτοιμοι για την πρώτη αναδρομή του ταξιδιού.

 

Αναδρομή σε προηγούμενες ζωές

Με την εντολή να βρεθούμε σε μια προηγούμενη ζωή στην αρχαία Αίγυπτο, ο καθένας μας επαναβιώνει και διηγείται τη δική του ιστορία, το δικό του κομμάτι από το παρελθόν της αιώνιας ψυχής.

Ήμουνα άντρας και δούλευα στο χτίσιμο των πυραμίδων... ήμουνα παιδί και πέθανα δέκα ετών.... ήμουνα κορίτσι και ήμουνα αφιερωμένη σε ένα ναό του Ρα... ήμουνα γυναίκα.... ο καθένας θέλει να προλάβει να πει τη δική του ιστορία, όλοι έκπληκτοι από τις ζωντανές λεπτομέρειες, ρωτάμε τον αιγυπτιολόγο ξεναγό μας θέλοντας να επιβεβαιώσουμε τα όσα είδαμε και νιώσαμε.  Καταγράφω σε κασέτα όσα «είδα», και την αφήνω στο βάθος της τσάντας μου. Θα έχω χρόνο όταν γυρίσω να την μελετήσω. Τώρα κοιτώντας έξω από το παράθυρο και ενώ πηγαίνουμε προς το αεροδρόμιο, να πάρουμε την πτήση για Λούξορ, αισθάνομαι να γεμίζω από την ιστορία της θεάς Ίσιδας, που ήταν τόσο δημοφιλής ώστε το ιερό της υπάρχει ακόμη σήμερα στην αρχαία Επίδαυρο.

 

Ίσιδα και Όσιρις

Ταλαντούχα και προικισμένη η θαυμαστή Ίσις, η μεγάλη αιγύπτια θεά της γονιμότητας, μας δείχνει τη δύναμη της γυναίκας που αγαπά, και την μεταμορφωτική της δύναμη, όταν η καρδιά της ραγίζει.

Όταν η Ίσις ήταν σε κατάλληλη ηλικία, παντρεύτηκε τον αδελφό της τον Όσιρι. Ζούσαν σε τέτοια χαρούμενη αρμονία, που όλα ενεργοποιούνταν από την ομορφιά τους. Περνούσαν τις μέρες τους, φροντίζοντας τον κόσμο. Η δύναμη της Ίσιδος, ενωμένη με εκείνη του Όσιρι, έφερνε άφθονη τροφή από τον πλούσιο σε αιγυπτιακή λάσπη και  παραγωγικό Νείλο. Οι νύχτες τους ήταν μακάριες από αγάπη. Ούτε το φεγγάρι , ούτε τα αστέρια μπορούσαν να επισκιάσουν το πάθος τους. Όλοι αγαπούσαν την Ίσιδα και τον Όσιρι, όλοι, εκτός από τον Σετ, τον ζηλόφθονο αδελφό του. Για να φέρει σε πέρας το ειδύλλιό τους, ο Σετ, δολοφόνησε τον Όσιρι και έβαλε το σώμα του σε ένα φέρετρο. Με τον καιρό, γύρω από το φέρετρο, φύτρωσε ένα μεγάλο δέντρο. Η Ίσις, έψαξε παντού για τον αγαπημένο της. Όταν τελικά τον βρήκε, ο Σετ, έκλεψε το σώμα του  μακριά της, και κόβοντάς το σε 14 κομμάτια το διασκόρπισε σε όλη την Αίγυπτο. Απτόητη η Ίσις, μετατράπηκε σε πουλί και πετώντας, πάνω κάτω στο Νείλο, μάζεψε όλα τα κομμάτια. Όταν τα έβαλε το ένα δίπλα στο άλλο για να τα κολλήσει, έλειπε μόνο ο φαλλός του Όσιρι. Τότε η Ίσις, σχημάτισε έναν από χρυσό και κερί. Έπειτα, χρησιμοποιώντας, τις μαγικές της δυνάμεις, τον έφερε πάλι πίσω στη ζωή. Και χρησιμοποιώντας τη μαγεία της αγάπης τους, συνέλαβε ένα παιδί απ΄ αυτόν. Το παιδί με το κεφάλι γερακιού, ο θεός Ώρος, μεγάλωσε και εκδικήθηκε τον Σετ για τη δολοφονία του Όσιρι.

Η προσγείωση του αεροπλάνου με επαναφέρει πίσω στο σήμερα. Σε λίγο θα απολαύσουμε τη ζωή στο ποταμόπλοιο.

 

Νείλος - σήμερα

Γραφικά πλινθόκτιστα σπιτάκια, ντόπιοι με πολύχρωμα μακριά ρούχα και όσο πάμε πιο νότια προς Νουβία, τόσο η επιδερμίδα σκουραίνει, η ζωή γίνεται πιο πρωτόγονη, τα παζάρια πιο δύσκολα ενώ οι ήχοι από τα τύμπανα μαζί με τους γητευτές φιδιών σε συνεπαίρνουν.

 

Νείλος - ιερές τοποθεσίες

Η κρουαζιέρα έχει αρχίσει κι εμείς κατεβαίνουμε κάθε μέρα από το πλοίο για να επισκεφθούμε τους ναούς που βρίσκονται στις όχθες.

Λούξορ, Καρνάκ, Έσνα, Εντφού, Κομόμπο, Ασσουάν: Στέκονται μισοθαμένοι και μας περιμένουν αιώνες, ο ναός με τις τοιχογραφίες που είναι αφιερωμένος στο Μέγα Αλέξανδρο, η λεωφόρος με τα αγάλματα των Σφιγγών, η καθαρτήρια λίμνη, η κοιλάδα των Βασιλέων, ο γνωστός τάφος του Τουταγχαμών, και βέβαια ο τριώροφος ναός της Χατσεπσούτ, της μοναδικής γυναίκας Φαραώ, λίγο πιο κάτω ο ναός του Ώρου, και τελευταίος ο ναός της Ίσιδας στη νήσο των Φιλών. Σε κάθε ιερό τόπο, σε κάθε ναό και μια ξεχωριστή διαλογιστική άσκηση μας δίνει νέο υλικό. Σε κάθε  τόπο δύναμης, γεμίζουμε ενέργεια. Σ΄ έναν από τους σημαντικότερους ναούς,  τελούνταν στην αρχαιότητα τα μυστήρια και οι μυήσεις στη θεά Ίσιδα. Αυτός ο  ναός επειδή μετά το φράγμα του Ασσουάν θα πλημμύριζε τελείως από τον Νείλο, διαλύθηκε και κομμάτι-κομμάτι μεταφέρθηκε και συναρμολογήθηκε από την Ουνέσκο, λίγο πιο κει. Οι πιο ευαίσθητοι ενεργειακά νιώθουμε ότι ο ναός έχει χάσει το ακριβές ιερό σημείο της τοποθέτησής του και τον ακριβή προσανατολισμό του, όμως παρόλα αυτά οι μνήμες και ο συντονισμός με τον χώρο είναι καταπληκτικός. Φεύγοντας δεν αντέχω στον πειρασμό: Κόβω ένα κλαδάκι με βασιλικό που έχει πια σπορίσει και τον μεταφέρω στην Ελλάδα, για να γεμίσω τις γλάστρες μου και να μοιράσω σε όλους.

 

Έρημος

Η απόφαση ήταν εύκολη. Δεν θα χάσουμε, όσο κι αν κοστίζει, την ευκαιρία για μια μεγάλη πορεία με καμήλες μέσα στην έρημο. Είμαστε στο νοτιότερο σημείο του ταξιδιού και η φελούκα μας βγάζει στην απέναντι όχθη. Γίνονται οι απαραίτητες διαπραγματεύσεις με τους Νούβιους καμηλιέρηδες και η πρώτη επαφή με τα «πλοία της ερήμου», τις γλυκύτατες καμήλες. Μας δείχνουν τον τρόπο να ανεβούμε και να πιανόμαστε. Μετά ο καθένας είναι μόνος του. Βρίσκω την ισορροπία μου και νοερά στέλνω σκέψεις συμπάθειας στην καμήλα μου που σηκώνει γενναία τα κιλά μου. Προσπαθώ να αφήσω το σώμα μου ελεύθερο να συντονισθεί με τα πρωτόγνωρα για μένα λικνίσματα του σώματός της. Αισθάνομαι σαν χορεύτρια που έχει αφεθεί να την οδηγεί ο καβαλιέρος της. Μάλλον η μέθοδος πέτυχε γιατί σε λίγο η καμήλα έχει βρει το ρυθμό της και αρχίζει ελαφρό τροχάδην. Σφίγγομαι, και εκείνη τη στιγμή ένα νεαρός νούβιος, περνάει αστραπιαία τρέχοντας με την καμήλα του δίπλα μου. Τον χαζεύω με θαυμασμό βλέποντας τόσο ανάλαφρο το σώμα του και αποφασίζω να χαλαρώσω ακόμη πιο πολύ για να απολαύσω τη μοναδική εμπειρία.

Δεν βλέπεις τίποτα εκτός από αμμόλοφους και το μάτι ξεκουράζεται. Δεν ακούς τίποτα και ο χρόνος διαστέλλεται. Ο αέρας μας χτυπά και συνειδητά αφήνω το πρόσωπο  ακάλυπτο από το μαντήλι. Είμαι επικεντρωμένη στη στιγμή. Αφήνω τις αισθήσεις μου να γευθούν τα στοιχεία της φύσης. Απόλυτη ελευθερία. Ένα με όλα. Γη και αέρας. Ακόμη και ο φλύαρος νους μου έχει ησυχάσει.

Τη σιωπή της ερήμου δεν ταράζει τίποτα εκτός.... από το κινητό μου που χτυπάει! Και επειδή στη ζωή πρέπει να τα παίρνουμε όλα όπως έρχονται, όταν ακούω ότι με καλεί κάποιος συγγενής από Νέα Υόρκη σκάω στα γέλια λέγοντάς του ότι δεν μπορώ να μιλήσω γιατί είμαι πάνω σε μια καμήλα και χρειάζομαι και τα δυο μου χέρια έτσι όπως τρέχει το ζωντανό. Η μαγεία της προηγούμενης στιγμής έχει χαθεί όμως  ένα «κλικ» ακούγεται και κάποιος αποθανατίζει το  παράδοξο καμήλας-κινητού, κάνοντάς με να κερδίσω το  βραβείο για την πιο αστεία φωτογραφία του ταξιδιού!

 

Πυραμιδική ενέργεια

Διψασμένοι να μάθουμε και να μεταδώσουμε σε όσους συμμετέχουν μαζί μας όσο γίνεται περισσότερα, χρησιμοποιούμε όλο τον ελεύθερο χρόνο πάνω στο πλοίο για να κατανοήσουμε την ενέργεια. Το πυραμιδικό σχήμα έχει αποδειχθεί μέσα από πειράματα ότι έχει θαυμαστές ιδιότητες. Σίγουρα θα έχετε ακούσει για στομωμένα ξυραφάκια που κόβουν σαν καινούρια και για τρόφιμα που δεν σαπίζουν. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μέσα στην πυραμίδα μια μεγάλη ενεργειακή ροή. Το ίδιο το σχήμα της συγκεντρώνει στην κορυφή κοσμική ενέργεια. Ίσως αυτή να ήταν και η γνώση που χάθηκε για την πραγματική τους χρήση ως συλλέκτες ενέργειας.

 

Άσκηση:

Μπορείτε κι εσείς να πειραματιστείτε. Τοποθετείστε πυραμίδες κρυστάλλινες ή από κάποιο άλλο ορυκτό είτε φτιαγμένες από εσάς τους ίδιους από χρωματιστό χαρτόνι κάτω από το κρεβάτι το τραπέζι ή την καρέκλα σας, χρησιμοποιώντας και όσες γνώσεις χρωματοθεραπείας έχετε από προηγούμενα άρθρα του Astra.

 

Πυραμίδες - Γκίζα

Προτελευταία μέρα του ταξιδιού. Η σημαντικότερη στιγμή έχει έρθει. Έχουμε δει σχεδόν τα πάντα εκτός από το σημαντικότερο: τις Πυραμίδες. Και κυρίως τη Μεγάλη Πυραμίδα, αυτή που ονομάζεται Πυραμίδα του Χέοπος, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου. Καθόλου τυχαία, την αφήσαμε τελευταία. Για να πάρουμε το μέγιστο όφελος από αυτή την εμπειρία έχοντας γνωρίσει όσο γίνεται περισσότερα για την ενέργεια και τη λειτουργία της. Χθες το βράδυ συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί και πιασμένοι χέρι-χέρι, διαλογιστήκαμε για τον πραγματικό σκοπό του ταξιδιού μας. Με σεβασμό στον δρόμο της πνευματικής μας αφύπνισης, μας οραματιστήκαμε να μπαίνουμε συνειδητά στην πυραμίδα και να ανεβαίνουμε τον μυητικό ανηφορικό διάδρομο για τον θάλαμο του Βασιλιά.

Όταν σταθείς μπροστά της θέλεις να μείνεις εκεί όσο γίνεται περισσότερο. Όταν είσαι μέσα της δεν θέλεις να βγεις γιατί παρά το ημίφως έχουν ανοίξει τα μάτια της ψυχής και του μυαλού σου σε άλλες διαστάσεις και η συνειδητότητά σου έχει διευρυνθεί.

Η είσοδος στη μεγάλη πυραμίδα κάθε φορά είναι και μια διαφορετική εμπειρία. Θυμάμαι την πρώτη φορά,  οι φύλακες πως ξεχωρίζουν αυτόματα τα γκρουπ των τουριστών από τα άλλα, «τα ειδικά». Μας ρώτησαν αν θέλαμε να διαλογιστούμε και πόση ώρα θέλαμε να μας αφήσουν μόνους.

Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά που ένας άντρας κούτσαινε ιδίως όταν ανέβαινε σκάλες και όταν άρχισε την ανάβαση βρέθηκε τρέχοντας στην κορυφή και από τότε δεν τον ξαναπόνεσε το πόδι του. Ήταν η ιδέα του, η λαχτάρα του να ανεβεί ή θεραπευτική ενέργεια;

Θυμάμαι ακόμη πως την πρώτη φορά δυσκολεύτηκα, ενώ τη δεύτερη την ανέβηκα και την κατέβηκα τρέχοντας δυο φορές!

Ο προσανατολισμός της, οι αεραγωγοί που δείχνουν τον Σείριο, η σχέση της με το ιερό της Δήλου και με τον Παρθενώνα που στην προέκτασή του είναι κι αυτός πυραμίδα, όλα περνούν αστραπιαία από το μυαλό και μένουν πίσω όταν μπαίνουμε ένας-ένας μέσα στην γρανιτένια σαρκοφάγο και κλείνουμε για λίγο τα μάτια προσπαθώντας να ζήσουμε κάτι από την εμπειρία των μυημένων και των αρχιερέων που διαφύλατταν τη γνώση.

Πως μπορούμε άραγε να κρατήσουμε την ενέργεια που έχουμε πάρει;          

                                                                                                                       

Χαν-Ελ-Χαλίλι

Είναι το γνωστότερο παζάρι («σουκ» όπως λέγονται στα αραβικά) της Αιγύπτου. Η παραδοσιακή ατμόσφαιρα με τις μυρωδιές από τα μπαχάρια, τον βαρύ καπνό του ναργιλέ, τις κελεμπίες, τα κομπολόγια, τα λιβάνια και τους χιλιάδες σκαραβαίους, απλώνεται μπροστά μας, και οι Άραβες, που γι΄ αυτούς ο χρόνος πράγματι δεν υπάρχει, παζαρεύουν ατελείωτα τις τιμές που ανεβοκατεβαίνουν μεταξύ πωλητή και υποψήφιου αγοραστή, σε ένα «θέατρο» γεμάτο παιχνίδι, φλερτ, αξιολόγηση της ψυχολογίας του συμπαίκτη, εξάσκηση του ταλέντου της πειθούς, της πονηριάς, της αντοχής και της υπομονής! Απαραίτητη αγορά το «Ανκχ».

 

Ανκχ, ο Αιγυπτιακός σταυρός

Είναι ένας σταυρός που το πάνω μέρος του είναι σαν δάκρυ αντεστραμμένο. Είναι ένα από τα δυνατότερα Αιγυπτιακά σύμβολα και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα παγκόσμια.

Συμβολίζει τη ζωή και την ζωτική ενέργειά της. Αν έχετε ένα Άνκχ σε ένα δωμάτιο, λέγεται πως αυτό ανανεώνει την ατμόσφαιρα, δημιουργώντας θετική ενέργεια σαν αυτήν που υπάρχει στις κορυφές των βουνών.

 

Ξαπλωμένη στον καναπέ του σπιτιού μου, πίνοντας αραβικό καφέ αρωματισμένο με κάρδαμο, διαβάζω το γράμμα που μου εμπιστεύθηκε μια όμορφη κοπέλα που συμμετείχε στο ταξίδι. Ο έρωτας και ο γάμος της αργότερα με έναν νεαρό Άραβα μας έκανε όλους να ονειρευόμαστε για καιρό: «βγάζω και του δίνω το δαχτυλίδι με το ζιργκόν, σκύβει και παίρνοντας νερό από το ιερό ποτάμι, βρέχει το πρόσωπό του και μετά το δικό μου σφραγίζοντας τον έρωτά μας... χίλια αρώματα θα συνοδεύσουν από εδώ και στο εξής τη ζωή μου που αποφάσισα να ενώσω με τη δική του, με μια χρυσή κλωστή στην οποία η Ίσιδα έχει γράψει το προαιώνιο συμβόλαιο ευτυχίας  και απόλυτης καρμικής ένωσης...»

 

επιστροφή στην αρχή της σελίδας

 

 

 top